Onun imzası bir anı ister,
kaldırılmaz hiçbir kalem.
Bir çizgide saklıdır bazen
bir ömür,
bazen de geri dönüş olmayan
bir yol bilgisi.
Kâğıt beyaz görünüyor ama
imza atanın yüreği bilir,
o çizginin hiçbir bedeli yoktu.
Çünkü bazı imzalar
sadece resmî değildir,
ruha atılır.
Kimi imzalar kalbe atılır,
ömürlük olur.
Silgisi yoktur,
zaman bile zor aşındırır.
Onun acıda orası sızlar,
mutluluğunda
bir köşesi gülümsedir.
Kimi imzalar dostluğa atılır,
aynı sofraya,
aynı suskunluğa.
Yan yana susabilmek
en ağır imzadır belki de.
Bozulursa,
kelimeler yetmezlik onarmaya.
Kimi imzalar sevdaya atılır,
ateşlenir ve kör edilir.
Gözün görmez,
aklın susar.
Sevda imzası
en hızlı atılan,
en zor taşınandır.
Kimi de evliliğe atılır,
iki hayat tek cümle olur.
Sevinç ortak,
yük ağırdır.
İki insan değil,
iki geçmiş el sıkışır orada.
Peki ya ayrı ayrı atılan imza?
İşte o bambaşkadır.
Ne alkış ister,
ne görürsün.
Sessizce atılır,
ama sesi uzun süre devam eder.
Her ayrılık derindir elbet,
insan eksiltir.
Ama ölümün ayrılığı…
İşte onun imzasının
elinden çıkmaz.
Bir daha kavuşamayacağın,
ne rüyada
ne devam edecek.
Hayat kendi imzasını mı attı,
hiçbir kalem silinemez.
Ne zaman,
ne kader,
ne de sabır.
O nedenle bazı imzalar
elde değil,
alın yazısındadır.
Ve insanın
en çok imzasını atmadığı
ayrılıkların
değişimi ömrü boyunca.
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!