Beni sana ekler ekletesi kader
vuslat bahçelerinde dökülür keder
payitaht olmuş hecenin başında kalır ezelim
mağrur bir rüyanın sonrasına yanaşır evvelim
S’açlarını adımla topla çıkarma yap uzaklarımızdan
asırlar sonra yüreğinde kaynıyor sevgi sularım
beklenti bulantı serumunda yar oluyor
fırsatların soyut gölgesinde ben oluyor aşk
habersiz hayaller yapışıyor sen duvarına
kendine gitme sayfasında silinmez ilgiler akraşır
sevginin sayfası güneşte, ulaşılmazlığımın bahtı karanlığında
böyle mecnunluk çiftçisiyim sevi dünyanda
yüreğinde başlardı ışıltılar, gölgesiz umutlar, saklambaç keder
metaforların metafizik şevkinde dillenirdi sensizlik
yar’yüzüne düş’en göktaşı / yaralardı aşkımı
bilinmez demlerin adsız bülbülüydüm
Hiçliğin Sonsuzluğuna Zeyl-i Ahirsin Gülhar
-Bu bilişim çağında sistem hataların içimdeki füzyonları büyütüyor. Atomlarına alkış tutuyor yalnızlık. Sensizliğin paramparçalarında
esrik bir hale ali oluyorum.
*Belledim sokaklarını. Kimsesiz bir yaşam çocuğu geldi.Sen hiç kimsesiz oldun mu?
-Bu kimsesiz sokakların dilinde kaldın mı?
Bilmem ki neden sordun be çocuk? Sokaklar beni anlıyor mu ki?
-Ben onu özlerken, ben damla damla eriken, aman şairin damlaları inmesin kaldırımlarımıza düşmesin aşk için akıtılan damlalar kutsaldır der mi?
-Git be çocuk, git biraz da kimsesiz kal.
Damlalarındaki dalgakıran vicdanımdaki ünlemleri eritiyor
Aşkın berraklarında kasırgaların araşır
Su üstüne yazılmamış suyun ortasında yanışır susuşlarım
İçimde kalmış içlerin yelleriyle buluşur y’adım
Miladını aşkın kanatlarına bırakıyor sevinin meleği
Bu yüzden yaşamdan dakikalarını da al bağrımdan
gelmenle en büyük kıta olacak dünyam dönmüyor
ayrılık yenildi bizim ayrılığımıza anlıyor musun?
ılıman bir sevdaya başkent oldum sen başkentsizliğin başkentindeyken
bu yıl Türkiye nin tek derdi cumhurbaşkanlığı
benim de binlerce derdim var yalnız senle
içimdeki çatışmalarda her kötülük öldü tek canlı kaldı gelmen
gözlerin meryem değilken aşka
kimsesiz bakışların son müneccimi oldum
yüreğimin son hecesinde kitapların ısınır kitabi aşkımıza
zuhrettiğinde damlalarını sayıyor sayaç kalbim
damla bir sen, damla son sen
ıslanan ben arası son ben
Bir’i bir geçe…
aşkın dışında akar özlem sularım
damla ıslağı hüzünlerde birikir nefretin
acının su perdesini açar sensizlik
bir “ben”i oynar yaşanırlığın rolü
-Ece’lim alışık dağlar sürer, sol yanımda senden.
-Dilerim seni dile getirelemeyen her şeyden. Aşka sükunlarımı sererim serimi.
Bir sen’e bir senemi sinemde yaşatırım. Aşk saçlarında saklanırken okşar bulur saçlarının yelleri arasında kalmışlığımız. Şımartırım seni mavi hayallerin ıslanmış yaşanmışlığında.
Aşkın haremindeyim senden başka sevmek haram .Yara sofalarına atmışlar İstanbul şahit. Yara kabukları üstüne üstsüz kalmış üstü alınmamış tutkularını yazarım.
-Gri vuslatın Grek sevinçlerinde çakırkeyfim dolanır sensizliğe
-Bakar ağlarım .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!