*Belledim sokaklarını. Kimsesiz bir yaşam çocuğu geldi.Sen hiç kimsesiz oldun mu?
-Bu kimsesiz sokakların dilinde kaldın mı?
Bilmem ki neden sordun be çocuk? Sokaklar beni anlıyor mu ki?
-Ben onu özlerken, ben damla damla eriken, aman şairin damlaları inmesin kaldırımlarımıza düşmesin aşk için akıtılan damlalar kutsaldır der mi?
-Git be çocuk, git biraz da kimsesiz kal.
Damlalarındaki dalgakıran vicdanımdaki ünlemleri eritiyor
Aşkın berraklarında kasırgaların araşır
Su üstüne yazılmamış suyun ortasında yanışır susuşlarım
İçimde kalmış içlerin yelleriyle buluşur y’adım
Miladını aşkın kanatlarına bırakıyor sevinin meleği
Bu yüzden yaşamdan dakikalarını da al bağrımdan
Bir’i bir geçe…
aşkın dışında akar özlem sularım
damla ıslağı hüzünlerde birikir nefretin
acının su perdesini açar sensizlik
bir “ben”i oynar yaşanırlığın rolü
gelmenle en büyük kıta olacak dünyam dönmüyor
ayrılık yenildi bizim ayrılığımıza anlıyor musun?
ılıman bir sevdaya başkent oldum sen başkentsizliğin başkentindeyken
bu yıl Türkiye nin tek derdi cumhurbaşkanlığı
benim de binlerce derdim var yalnız senle
içimdeki çatışmalarda her kötülük öldü tek canlı kaldı gelmen
gözlerin meryem değilken aşka
kimsesiz bakışların son müneccimi oldum
yüreğimin son hecesinde kitapların ısınır kitabi aşkımıza
zuhrettiğinde damlalarını sayıyor sayaç kalbim
damla bir sen, damla son sen
ıslanan ben arası son ben
-Ece’lim alışık dağlar sürer, sol yanımda senden.
-Dilerim seni dile getirelemeyen her şeyden. Aşka sükunlarımı sererim serimi.
Bir sen’e bir senemi sinemde yaşatırım. Aşk saçlarında saklanırken okşar bulur saçlarının yelleri arasında kalmışlığımız. Şımartırım seni mavi hayallerin ıslanmış yaşanmışlığında.
Aşkın haremindeyim senden başka sevmek haram .Yara sofalarına atmışlar İstanbul şahit. Yara kabukları üstüne üstsüz kalmış üstü alınmamış tutkularını yazarım.
-Gri vuslatın Grek sevinçlerinde çakırkeyfim dolanır sensizliğe
-Bakar ağlarım .
Ç’ölümde kum tanesisin, tek tek gözlerime savruluyor bakışların.İlk bakışın, son bakışın, ilk sözün, son sözün arasında ne varsa kum gibi gözüme giriyor. Onca güzele rağmen kimseyi görmüyor gözüm. Bu kariyere,nüfuzla beni isteyen onca periye perlerimi açmadım.
-İçimde kasırgalarım namelerini söylüyor. Melodik bir vazgeçilmez gibisin.
Gözden kopan damlasının ıslattığı kadar huzurum kaldı. İlk damlan kadar ömrüm kaldı.
*Islanmışım, unutamıyorum seni. Bu sevgiler kalabalığın denizinde yunus olmuşum. Yunus Emre’yi sevdiğin kadar seni anlamak için. Senin sevdiğin bütün bilinç kulelerini okudum,onların sözlerinde, dizelerinde eridim senin için.
Yalnızlığın sürmanşetine yazdırdım sensizliği. Emanetin var içimde. Merak etmiyor musun bu aşk emanetini.
-Öyle gitmekle çözüm mü ki?
Yenilgiler tomurcuklarını açmış sevdamın gövdesinde, sensizlik çiçek çiçek,hüzün meyve olmaya yakın ve ben ali orman olmuşum gerisi boş sözce gülüm. Dünün gözyaşlarında seninle yıkanmışım, seninle kurulanmışım kumrunazım.
Gizlice hüzünlere sevişen gitmelerin penceresinden bir gül attım,tutup kokladın ve sonra da kalbimin defteri arasına alıp gittin.Her mevsim dilindeki ağıtlarla sessizliğimin nadaslarına nedenlerini bıraktın.Beni ekmedin sevda seherinde ben bülbülken ve sana ötüyorken.
Ağladıkça an yağar sevgi yüzünden, yürekten dökülür korların, savların, savunmasız gidişlerin. Ve ruhumu kaynatıp giderken bile bir haftalık yemek yapıp gitmeni hangi huzur halim unutacak.Bir sevgili giderken,gözleri nemli ve acılarını heybesine alarak hatta içlenmiş bütün nakışlarını da alarak acımsı gözlerle yemek yapıp gider mi?
Hangi aşk damarım bunu kaldırır, yemek bitti,sevda bitti, sen bittin, benden bir şey kalmış mıdır? Gelip gördün mü senin yaptığın yemeklerden sonra kemik halimi. Bir deri,bir kemik kalmışım; ama hevesimin andında hani yeniden gelirsin diye can çekişiyoruz kara sevdayla birlikte bahar bahçe umutlarda.
Kimi aşktan, aşk ölürmüş,bizim ki ölüm değil,menzili uzak tutkuların sızısıdır. Sızısı algılanmaz, sol ağrıya kırkayak özlemler yapışır.Tutar ta senden,ta geldiğin andan.Bekleyişe sarılan sülünler gezer yüreğimden emer beni senden. İşte böyle anlarda yaşamın zemzemi bütün kurumuş özlemlerime dökülür.
Terk edilmiş yürekler in derinlerdeki ilgiler toplar beni biraz.Acıların paslı basamaklarında ruhum gelişleri dinleyerek düşer düşlerinde.Ki ben artık vurulmuşum, yaralıyım, sensizim.Beni pansuman edecek bir huzurun sınırındayım.Mayınlar döşeli,yabancı bir güzel acıyarak geliyor dünyama.Mayına bastığında aşk ayağı yaralı, kolsuz, sızısız.
Keyfime kafiye arıyordum sen şiir oldun,dize dize döküldüm kor yüreğime.İçimdeki çocuğu büyütüp aşk yanımla içsel konuşmalar yaptın
- Gerisi yalan, gerisi yaşanmasa da olur.Ödülü,ödümde od olarak kalan yaradır, beredir, serperedir.
- Yar/aydı, yar yüzünde yar aydı gecemde görülen.
- Yerini hiçbir yıldız dolduramayacak kadar tane taneydin.Pırıltılar ve göz yaşlarındaki şırıltılar anlatırdı.
- - Acılara örülmüş,gidişlere kavrulmuş derinden ta derindendi …
bir şey her bir şeye aşılanmışken
alışkanlığıma alıştırmalar yapan yüreğimde
süzülmüş sevgilerden demli bir geleceğe tümleniyorsun
Üşüyorum üstelik sevgi magmasında
Düğümlendim tenha akışlarına
Susuyorum orada değilin tüm oral akışlarına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!