firariydim kant'ın ruha öz gereklerinde
gidişlerim düştüğünde bayrağı yoktu sensizliğin
isyankar bir perinin vatanında mülteci düşlerle yaşıyordum
umut haritamda yusufun acıları şehir şehir
merhamet suskunluğunda sözlerin zehir
-Elmayı sevip adem o kalıp adam oldum uğruna. Havanın Havva’sı kadar, etiklerine etek olan yarınları yazmaya geldim.
*Elmayı sevdim.Ki sen cennettin gülüydün.Aşk cennet demekti, oysa elma cennetten kovulmayı tümleyen bir imgeydi.Aşk, cennetti, yani sevmek, güzel tutkular demekti.Oysa cennetten kovulmak gerekti.
-Elmayı ilk ben ısırdım sensiz bir gecede. Cennetinden kovulmak, ayrılıkla, günahla, hüzünle, vicdanla tanışmaktı.
*Ki vicdanın insanın en yüce sesidir.Onu dinlemekti.Her damlanın sızında kendime gelmek demekti.
-Elmayı sevenler derneğinin Ademiyim,adam olmak için yasaklı meyveyi yedim.
-Nefsimle, hevesimle, hazlarımla, sensiz azlarımla, günaha tanışmış ilk benliğimle. Bir sevdayı kirletmeye, bir ayrılığa mazmun destanlar olmak için.
-Ece’lim alışık dağlar sürer, sol yanımda senden.
-Dilerim seni dile getirelemeyen her şeyden. Aşka sükunlarımı sererim serimi.
Bir sen’e bir senemi sinemde yaşatırım. Aşk saçlarında saklanırken okşar bulur saçlarının yelleri arasında kalmışlığımız. Şımartırım seni mavi hayallerin ıslanmış yaşanmışlığında.
Aşkın haremindeyim senden başka sevmek haram .Yara sofalarına atmışlar İstanbul şahit. Yara kabukları üstüne üstsüz kalmış üstü alınmamış tutkularını yazarım.
-Gri vuslatın Grek sevinçlerinde çakırkeyfim dolanır sensizliğe
-Bakar ağlarım .
Ç’ölümde kum tanesisin, tek tek gözlerime savruluyor bakışların.İlk bakışın, son bakışın, ilk sözün, son sözün arasında ne varsa kum gibi gözüme giriyor. Onca güzele rağmen kimseyi görmüyor gözüm. Bu kariyere,nüfuzla beni isteyen onca periye perlerimi açmadım.
-İçimde kasırgalarım namelerini söylüyor. Melodik bir vazgeçilmez gibisin.
Gözden kopan damlasının ıslattığı kadar huzurum kaldı. İlk damlan kadar ömrüm kaldı.
*Islanmışım, unutamıyorum seni. Bu sevgiler kalabalığın denizinde yunus olmuşum. Yunus Emre’yi sevdiğin kadar seni anlamak için. Senin sevdiğin bütün bilinç kulelerini okudum,onların sözlerinde, dizelerinde eridim senin için.
Yalnızlığın sürmanşetine yazdırdım sensizliği. Emanetin var içimde. Merak etmiyor musun bu aşk emanetini.
-Öyle gitmekle çözüm mü ki?
Yenilgiler tomurcuklarını açmış sevdamın gövdesinde, sensizlik çiçek çiçek,hüzün meyve olmaya yakın ve ben ali orman olmuşum gerisi boş sözce gülüm. Dünün gözyaşlarında seninle yıkanmışım, seninle kurulanmışım kumrunazım.
Gizlice hüzünlere sevişen gitmelerin penceresinden bir gül attım,tutup kokladın ve sonra da kalbimin defteri arasına alıp gittin.Her mevsim dilindeki ağıtlarla sessizliğimin nadaslarına nedenlerini bıraktın.Beni ekmedin sevda seherinde ben bülbülken ve sana ötüyorken.
Ağladıkça an yağar sevgi yüzünden, yürekten dökülür korların, savların, savunmasız gidişlerin. Ve ruhumu kaynatıp giderken bile bir haftalık yemek yapıp gitmeni hangi huzur halim unutacak.Bir sevgili giderken,gözleri nemli ve acılarını heybesine alarak hatta içlenmiş bütün nakışlarını da alarak acımsı gözlerle yemek yapıp gider mi?
Hangi aşk damarım bunu kaldırır, yemek bitti,sevda bitti, sen bittin, benden bir şey kalmış mıdır? Gelip gördün mü senin yaptığın yemeklerden sonra kemik halimi. Bir deri,bir kemik kalmışım; ama hevesimin andında hani yeniden gelirsin diye can çekişiyoruz kara sevdayla birlikte bahar bahçe umutlarda.
Kimi aşktan, aşk ölürmüş,bizim ki ölüm değil,menzili uzak tutkuların sızısıdır. Sızısı algılanmaz, sol ağrıya kırkayak özlemler yapışır.Tutar ta senden,ta geldiğin andan.Bekleyişe sarılan sülünler gezer yüreğimden emer beni senden. İşte böyle anlarda yaşamın zemzemi bütün kurumuş özlemlerime dökülür.
Terk edilmiş yürekler in derinlerdeki ilgiler toplar beni biraz.Acıların paslı basamaklarında ruhum gelişleri dinleyerek düşer düşlerinde.Ki ben artık vurulmuşum, yaralıyım, sensizim.Beni pansuman edecek bir huzurun sınırındayım.Mayınlar döşeli,yabancı bir güzel acıyarak geliyor dünyama.Mayına bastığında aşk ayağı yaralı, kolsuz, sızısız.
Keyfime kafiye arıyordum sen şiir oldun,dize dize döküldüm kor yüreğime.İçimdeki çocuğu büyütüp aşk yanımla içsel konuşmalar yaptın
- Gerisi yalan, gerisi yaşanmasa da olur.Ödülü,ödümde od olarak kalan yaradır, beredir, serperedir.
- Yar/aydı, yar yüzünde yar aydı gecemde görülen.
- Yerini hiçbir yıldız dolduramayacak kadar tane taneydin.Pırıltılar ve göz yaşlarındaki şırıltılar anlatırdı.
- - Acılara örülmüş,gidişlere kavrulmuş derinden ta derindendi …
Pıtırcık ile Tırtıl
-su-aşk,bade,kutsiyet bağlamında Affediliş Risalesi
Bu sen şehrinin rüzgârında uçuşan benli tozları biliyor musun?
bir şey her bir şeye aşılanmışken
alışkanlığıma alıştırmalar yapan yüreğimde
süzülmüş sevgilerden demli bir geleceğe tümleniyorsun
Üşüyorum üstelik sevgi magmasında
Düğümlendim tenha akışlarına
Susuyorum orada değilin tüm oral akışlarına
öksüz kavuşmalarımdan kayıtsız sular akar sana
nil kısalır rüyalarımdan sana benler akar
doyurgan arzuları resetlerken rast gelişlere gelmeyim
içimdeki piramitler ninnisiz uyanır bezişim senken
mumyalarımdan mumlar yapar yalnızlığım
hazanların etken meclisinde ruhsuzluğun flörtünde akışım
s a n a susadığım kaderin ortasında
s u s u y o r u m sular aşka k’anarken
iftarına çok var mı?
acıkmış bir y’elin oğluyum
hurma yerine sarma ile açayım orucumu
bir öpücük kadar doyur beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!