Bir’i bir geçe…
aşkın dışında akar özlem sularım
damla ıslağı hüzünlerde birikir nefretin
acının su perdesini açar sensizlik
bir “ben”i oynar yaşanırlığın rolü
gelmenle en büyük kıta olacak dünyam dönmüyor
ayrılık yenildi bizim ayrılığımıza anlıyor musun?
ılıman bir sevdaya başkent oldum sen başkentsizliğin başkentindeyken
bu yıl Türkiye nin tek derdi cumhurbaşkanlığı
benim de binlerce derdim var yalnız senle
içimdeki çatışmalarda her kötülük öldü tek canlı kaldı gelmen
gözlerin meryem değilken aşka
kimsesiz bakışların son müneccimi oldum
yüreğimin son hecesinde kitapların ısınır kitabi aşkımıza
zuhrettiğinde damlalarını sayıyor sayaç kalbim
damla bir sen, damla son sen
ıslanan ben arası son ben
Alternatifi olmayan aşkın can kırığı yüreğindesin. Kırık dökük
Cümlemizin öznesine hem çekimlenen, hep aşktan çeken bir yüklem bıraktın.
Şimdi iliştirir yarama arasözlerini,senin yerini tutsun,senin yarini cümle dışı unsurlara bırak.
*Devrik hayallerimin yüklemi olmaktan çıkma sakın. Eksiltili bir cümle olsan da sonlarımda kaldı yüklemin. Bendesin, bensin Tinsu.
Esirgediğin ünlemlerin damlalarındır artık.Ünlemleri öğretme yürek öğrencilerine.Ünlem konusu geldiğinde benim için birkaç damla akıtsan anlar öğrencilerin.
Yanıltma beni gidişin gibi.Hiç gitmez derdim, hiç gelmez diyorum.Biliyorum uçsuz bucaklara imkansız gül olmayı seviyorsun.
''Ağlıyor musun hala senin göz yaşlarından akan acıların grilerinde ben var mıyım?
Sus hadi canım, rüyanda sıcak bir ve bensiz bir ülke karışır belki.
Yüzümüzü geçmiş zamanlara çevirmiş aynı fiilde ahlarımız çekimleniyor..Ertelenemeyecek kadar yoğun mecburlar ortasında birbirimizi takdis ederek susmalara su oluyoruz.Bilir misin benden sana akan tüm pınarlar kurudu.Küresel akışın
kuytusunda aradım. Çok sesli bir bir isteme bendini ördüm gelmelerine.
Bak yağmur yağıyorum, gözyaşlarının yerine .
Evet, yağmur söndüremez içimdeki ateşi! ''Bu yağışlardan eller etkilenir sellerimizden.
suskunca bir lav büyüdü özlemelerinden şimdi sönmemiş bir umudun akıcısıyım
senin yakılmışlarında zil çalan arzuüstü istemlerim islerini ruhunun kağıdına bıraktılar
ve öğreteyim sana adını..yanağımı yanağını bastırdığımda, saklı kalmış bir nöbetin, sesimde, ortaya çıkmış, sımsıcak halisin sen aslında..adın yakar dudaklarımı, gizli kalmış bütün duyguların aslısın sen aslında..
sevincin nöbetinde beni bekleyen yeni bir tehlikenin son andında vefan bırakmadı beni
üşengi bir arzın tarzında sen nasılların ön sorusundan çıktın karşıma
karşı çıkılmaz ummaların dalgasında sularım sana akmaya vefalı
Küçücük şeylerdir insanı tanıtan, büyüten,sevdiren, aşka ve ayrılığa götüren.
Mesela, bakışından,susuşundan, gidişinden, bekleyişinden, sızısından, bir sözcüğünden tanımak mümkün. Özümüz de bir bir damla bir zerreden değil mi ki? Tesadüfe yer yok yaşantımızda. Her şey gerçeğine kaim.
-Meyil meyimler bizi. Aşk da öyle başlamaz mı ki?
-Küçük bir bakış, ilgi, sızı, ürperiş, isteyişle başlamıyor mu? Minimize edilmiş yaşamın son basamaklarındayım Ruhsu.
Terk Etmek Ne Kadar Kolay/ Tek Başınalığın İmparatoruyum
“Terk etmek ne kadar kolay
Sen kolay olanı seçtin
N’ara uyanmış güzellerim vardı
Y’ara kazınmış sevilerim vardı
Kokladım umudun burnuyla
Bir ağ açtım bağrına
Çevrimiçi kavuşmalar yaşadık
Yaşadık yara bağlı sıralanmış sırlar için
ateşi eğiten ahın ahusu olarak yaktın yüreğimi
gözyaşların yumuşattı bağrımın tepelerini
selamete yolcu oldum, yoldaşım sensizliğin
hikmete yolcu oldum,ilmim nazların
sukunete yolcu oldum,bağrışın diyemediklerim
kavuşmaya yolcu oldum,bekleyişim bekleyemediklerime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!