Kan/ben-1
keskin bakışını çekiyor giyotin
sana kalışımı tam senden kesiyor
tutamayacağım sevgiler kanıyor
etim budum içtenlikler oluyor ayna
' bereketli bir yağmura yağan yağmura'
'yağmurkent
damlalardan kasabalar
ıslak bir özlem
sellere karışan bir alışma bağlaşımında'
Kitap içre özdeyiş kokusu veren cümleler gibi ağır bir sevdam sızıyor yüreğime. Kalmışlığın ağırlığını uğurluyor içsel mevzim.
-Bakışın hedef alıyor gönlümün on ikisini.
Vuruluyorum ey aşk!
Yaşanırlığı renkli kalemlerle yazgıya yazdıran anın içindeyim. Seni renkli buldum. Bulduğum sendin, enerjin aktı içsel maveralarıma.
-Kendimi bulmanın bulmacasını çözdü karakter bağım. Bir aşk bebeğiyim, tutkukalarımın göbek bağını öpücüklerinle kestin.
Bir ışık, bir aşk, bir damla su ile iki damlan aktı sevdaya.Islanmış ışığın yansık güncelerinde kaldım. Kaldığım mecralarımı kurutmaya geldi kurların. Bir bakışına ömrümü sahil etmeye hazırdım.
Aşkının haklılığını ister
Aşk haktır
Haktır aşk
Hak edenindir aşk
Oysaki ayrılığına bile bir tas gözyaşı akıtıldı.
Ayrılığın günbatımında ayrılıkçı bir kız gözüme battı
Yorma kendini…
-Eşlik kendi eşiğinde hayatı sürmüş.Elbet yeşerir umutlar.Kaderin bir bildiği , aşkın sızdığı, ışığın eşitliği ısıttığı bir gönül elbet vardır.
-Gerçekçi gereğenlerin soyut gölgesinde itiraf ettiklerimiz bizi aklar doğrulara. Bir, hep doğrudur, bir’den sonra ikinin gelmesi senin bende toplamanı verir.
-Üçü de severim, yeniden gelmek,ya da bir bebek masalını yazdırdığı için. Diğer sayılar kirlenmiştir bu aşk asalında.
Esrik bir gecenin hüzünkar fonuyla kaçışlardayım
ayın ayrılığı baştan çıkarı tavında yalnızlığın dersindeyim
Gizil bir ruhun kalemi yanlış yazıyor seni
Sensizliğin silgisi silmiyor
Kalıyorum senden ve gitmelerden
Zıkkım Bile Tatlı Gidişinden
Yaşadıklarımızın kötü gölgesinde zakkum ağacı
Bu ağacı kesip atmak geliyor çoğu kez
Oysa zakkum ağacı
Her zıkkıma ilaç
S’açlarını adımla topla çıkarma yap uzaklarımızdan
asırlar sonra yüreğinde kaynıyor sevgi sularım
beklenti bulantı serumunda yar oluyor
fırsatların soyut gölgesinde ben oluyor aşk
habersiz hayaller yapışıyor sen duvarına
kendine gitme sayfasında silinmez ilgiler akraşır
sevginin sayfası güneşte, ulaşılmazlığımın bahtı karanlığında
böyle mecnunluk çiftçisiyim sevi dünyanda
yüreğinde başlardı ışıltılar, gölgesiz umutlar, saklambaç keder
metaforların metafizik şevkinde dillenirdi sensizlik
yar’yüzüne düş’en göktaşı / yaralardı aşkımı
bilinmez demlerin adsız bülbülüydüm
Hiçliğin Sonsuzluğuna Zeyl-i Ahirsin Gülhar
-Bu bilişim çağında sistem hataların içimdeki füzyonları büyütüyor. Atomlarına alkış tutuyor yalnızlık. Sensizliğin paramparçalarında
esrik bir hale ali oluyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!