Hatice Türkmen Yurtseven Şiirleri - Şair ...

Şimdi uyusam,
Ve uyandığımda
Geçse tüm acılar.
Silinse mazi,
Yepyeni bir sayfaya yazılsa adım.
Uyanıp o sayfada yürüsem adım adım...

Ah edip inledikçe gözyaşlarım dinmedi
Süzüldü yanaklardan gamzelere inmedi
Rüzgarlara karıştı kokun tene sinmedi
Hasreti hazandayım yazım kışım kalmadı

Yelkensiz bir gemiyim,
Hoyrat dalgaların orta yerinde.
Bir dolu ummansın sen içimde.
Bilmem ki neden?
Tek susuzluğum sana.

Günün ilk ışıklarıyla kucaklaşırken şehir,
güneş dokunduğu her yere sıcacık buseler kondurur.
Ve ben, sabır ve şükür gergefinde işlediğim
tevekkül oyalı yazmamı takarım başıma,
başlarım yeni güne en içten Bismillahla…
İlk selamım;

-Mesafeler-
Biz yâri uzakta değil, yürekte bildik.
O yüzden mesafelerden hiç şikâyet etmedik
~ ~ ~
-Ne Yazar-

Kapısı sürgülü lal kelamlarımın
Konuşamam dilime batar ağulu sözleri
Bade de şerbet misali cümleler
İçtikçe, pir-u pak yüreğimi
Zehirler
zehirler

Hatıralarımın ayak izlerinde
Eğri büğrü hallere büründü zaman.
Gün batışını izlerken ufuktan
Ölümün karşısında solup kalıyor insan.

Ayın suya vuran aksi

Tohum dedi toprağa
"sarılayım ben sana"
Toprak dedi "gel hadi
Kucak açtım ben sana
Yetişelim bahara"..

Saçımın siyaha çalan tellerini
Gözyaşlarımın
Biriktiği gamezelerimi
Belimdeki dik duruşu kuvveti
Dizimde dermanı
Gönlümde fermanı

Kara kışım bahar olmaz gelmezsen
Gül goncalar filiz sürmeden yetiş
Başıma taç eyle mor sümbüllerden
Şeyda bülbül beni görmeden yetiş

Gönlümün mihmanı uzakta durma