Saatin işi dönmek
Zamanın işi koşmak
İnsanların işi yaşamak
Ya da yaşarken ölmek
Ölüm korkusu ruhumu saran
//= YAVRULARIM =//
Varlığına şükrettiğim Bismillahımsınız,
Sabırla sınandığım Elhamdülillahım,
Sevgimle kucakladığım yavrularım,
Rabbim'de sevsin sizi, her iki cihanda...
Niye hep şiirler
Sevgiyle ayrılıkla dolu
Bunlardan başka
Yazacak birşey yok mu?
Okurken oluyor gözler buğulu
Başka şeyler yazmak istedim
Yüreğin acıyla burkulduğu zaman
Benim ateşim,
Senin kalbini yakan...
Gözlerine yaşlar dolduğu zaman
Ağlamamak için diretmen boşuna
Benim çaresizliğim
Güneşin ilk ışıklarıyla uyandım.
Penceremden seyrettim dünyayı, uçsuz bucaksız göklerde ki sevdayı
Baktım ki dünya her şeye rağmen dönmeye devam
ediyor aldırmıyor insanlardaki telaşa, amansız karmaşaya.
Bizler alıştık, bu telaşa ve karmaşaya alışmasan da mecbursun son nefesine kadar yaşamaya boş vermeden dünyaya.
Ah be sandalcı
Biraz yavaş,
Bıçak gibi saplama küreklerini
Denizimin bağrına
Acı feryatlarını duyuramaz ki
koskoca ummanlara...
Gönül mabedim de var olan özüm
Tılsımın efsunun olmadı çözüm
Günahım vebalim sinemde sızım
Yürek yangınımsın a iki gözüm
Hazin bir hatıra senle yaşanan
Yoluna gül serdiğim sensin a benim gülüm
Sinede bu yangınım sönsün a benim gülüm
Muradına erdiğim günsün a benim gülüm
Kor ateş ciğerparem tutulmuşum ben sana……14lü.hece
...türkmenkızı...
Bir rüyadan uyanmış gibiyim
Heyhat!
İnsanın insana yabancılaştığı
Tanımadığına
Selam bile verilmeyen
Ahir zamanlarda buldum kendimi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!