Çiçek açar doğsa nurun haneme,
Siman mahsun duran aya benziyor.
Ey sevgili gül yüzünü gizleme,
Hasret çeken bu yar seni özlüyor....
Nazenin ruhuna değmesin keder,
Karanlık düşlerimin orta yerinde
Puslu bir lambaya dönüşür umutlarım...
...türkmenkızı...2.3.2017
Şehrimin yağmurlu zamanlarında
Issız sokakların sesiz feryadı bu
İçimi acıtan sızıyı,
Tarif etmekte güçlük çekerken
Gözyaşlarım yetişiyor imdada
Ne doğan güne
Nede biten geceye kırgınlığım,
Yanlızca sensizliği
Bir türlü kabullenmeyen
Kalbimle dertleşiyorum.
Pâyitahtı dîdarımda hoş bir seda sesin
Nâzenin gül varımda hoş bir eda nefesin
Sinene yük harımda hoş bir veda edersin
Yakılmışım yanmışım tutuşmuşum ben sana…
Sen didarımda saklı dilberi rana
Gelip görsen halimi
Tutuversen elimi
Sende kalsam bir ömür
Sevgin sarsa dilimi
Şifa olsan derdime
Şehri güzelleştiren senin gülüşün
Sonra;
Çiçekler çimenler çocuklar
Ne güzel denklem
Var edenle birlik olup yeniden
Mutluluk..
Belki küçüçük ayrıntılarda
Belki bir güvercin kanadında,
Belki bir annenin kucağında,
Üstünde dumanı tüten
Bir kahve fincanında...
Huzur dediğin bir kızıl gonca
Çekersin içine yürek dolunca
Birde sevdiklerin varsa yanında
Huzura doyulmaz ömür boyunca
...türkmenkızı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!