Hatice Türkmen Yurtseven Şiirleri - Şair ...

Lüzümsuz bulgulara şüphe etmeden
Çoşkun dalgalarıma set çekebilir misin?

Durabilir misin?
Yanımda yamacımda dimdik çınar gibi

-Kuruttum Hayallerimi-
Bir kitabın arasında
kuruttum tüm hayallerimi Zila!
Arada açıp baktıkça iç çekiyorum.
~ ~ ~
-Sen Kokan Gülüşler-

Anlamasın kimse gizli yasımı
Gözyaşı dökmeden ağlayabilsem
Saymadım aylardan ekim kasımı
Söz dinlemez efkâr dağlayabilsem

Çözülmez muamma budur diyerek

-Yalan- Gerçek
İyi insanlar;
Yalanların içindeki, gerçeklerin farkına,
Biraz geç varırlar.
~ ~ ~
-Kanun Kural-.

Güzergâhı belli değil ömrümün
Savuruyor kader nereye olsa
Doğuştan takmışlar
Hüzün muskasını boynuma

Aklımı çelmeye çalışıyor göçebe duygular

Sırtımı verecek bir dağım olsa
İçime gelecek muştusu dolsa
Gelseydin güllerim açmadan solsa
Hasretin aklımı aldı sevdiğim

Gönül miftahımı gören şehlada

Hislerimi açıklayacak,
Kendimi anlatacak
Söz bulamıyorum...

Bitti diye kabullenemiyorum
İsmin yine dudaklarımda

Gülvarımın bahçesine varınca
Açılmayan gül eyledi aşk beni
Acıyı sevdayla harmanlayınca
Tutuşmadan kül eyledi aşk beni

İzini ararken diyarlar gezdim

Yol arkadaşı olduk martılarla yan yana
Bir buse kondurayım o narin gerdanına
Alıp götürsün beni Beşiktaş surlarına
Tatlı bir huzurdu aradım Kalamış'ta
Vuslat-ı zamandır bu al beni de yanına
Sar sen beni İstanbul tarihi kollarına

Kokun sinmiş evimin her köşesine
Yoksun ya gama bürünür bu yürek
Gurbet dedikleri libas
Yakışmaz hiçbir bedene
Ya dardır sıkar bunaltır
Ya boldur üşütür