Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

MTTB

1-
Milli oldun hep, mazide kalsan da bu günü yaşatan sensin
Türk tarihi seni şerefle yazsa da, tarihi yazan sensin.
Talebe o gün talip olmuştu göreve, bu gün iş başında;

Kahveye kırk yıllık hatırı veren
Ne köpüğü ne onun telvesidir
İçimindeki mutluluğu veren
Dost ile birlikte içilmesidir...

Karaman - 2013

Art niyetli meczupların kahrı çekilmez,
İkiyüzlü münafığa minnet eylemem.
Cimri elinden ab hayat olsa içilmez,
Kula kulluk isteyene minnet eylemem.

Yalçın dağlar fırtınaya kafa tutmalı,

Muhtacım Ya Rabbim çok muhtacım
Saklayamıyorum artık içime sığmıyor acım

Mutluyum Ya Rabbim sonsuz mutluyum
Lütfu kereminden, affından,
Sevgilinin şefaatinden umutluyum

Günler geçti doludizgin, bilinmez bir meçhulde kayboldular.
Bir selam bile vermeden geçip,
o fırtınaların savurduğu hayatımdan geriye,
sarı, kızıl renklere bürünmüş bir sonbahar bıraktılar.
Kışın habercisi sonbaharın en yükseklere bir hediyesi olan beyazlıkları,
dumanlar tüten başıma bir taç gibi işleyip de geçtiler.

Sevmeyi bilse de Leyla,
Sevilmekten bihabermiş.
Sevdiği kadar
Sevilmeyi de bilseydi Leyla
Mecnun, mecnun olur muydu hiç?
Mecnun, sevilmeyi bilmiş

Katıvermek dertleri arzularımın rüzgârına
Çekip gitmek var Kaf dağının ardına.
Sonra ferman etmeli katledilmelerine dertlerin.
Dönüp seyran etmek istiyor gönlüm
Yârin gönül bağına...

Sana giden yollar mayınlı geçilmez gülüm
Mayın tarlasında gül de yetişmez gülüm
Sen orada, ben burada, hasret tam ortada,
Sevda bir nehir olmuş ama içilmez gülüm.

Sen seheri geçmişsin kuşluk vaktinde

Bir kavgada başımı yaran taşını
Kapkara çorak toprağını
Kara dağdaki aç kurdunu
Gökte uçan kuşunu sevdim.

Gün geldi taşlar mihrap oldu

Küçükle küçük olduk,
Büyükle büyük...
Uyumu,
Anlaşmayı, konuşmayı başardık,
Ama seviyesizin
Alçağın ve edepsizin