Zemheride Gül Derdim
Zemheride gül derdim,
Dikeni battı sana gönül.
Ömürden ömür verdim,
Kahrın kök attı bana gönül.
Zeymep Hüma (Balkızım a Akrostiş)
Zamanı bir sermaye gibi düşünme,
Ellerinde işle azimle bir iğne oyası olsun.
Yarınlara gül fidanları dik vazgeçme,
Ne kadar sert eserse essin poyraz,
ZEYNEP Hüma (Akrostiş)
Zevallinde ömrümüzün bir güneş gibi doğdun
Evveli ahir hayatımızın bir tesellisi oldun
Yeryüzüne inen bir melek gibi girdin hayatımıza
Nihayet sana olan hasretimizin hediyesi oldun
Bilirim Geleceksin Ansızın
Bilirim geleceksin ansızın,
Üzülmem bu hayatın bittiğine.
Belki de az sevinmek isterim
Sevgiliye kavuşacağım diye.
Bu ilkbahar ve her yeni ilkbahar,
Yüzüm gülse de içim bir başka yanar.
Kalbim bir başka kanar gül dikenlerinden.
Bu gizli bir hayat, sen bilemezsin Gülizar
Gülizar’sın Gülizar, sen Gülizar olmaya da;
Onca çiçek içinde bülbülün derdi gülledir
Bağları bahçeleri de verseniz
Gülün gönlü bir güldedir
Güzellik gülde
Sevdası bülbüldedir
Gülüm bil ki
Gurubu ekledim seher yeline
Yıldızlar bağladım saçın teline
Gönlümü kaptırdım sevda seline
Ver elini Kaf dağına göçelim gülüm
Umman oldu aktı sevda deresi
Şöyle bir gülümse yarın sabah
Derin bir nefes al,
Ciğerlerinde hisset havayı
Yaşadığın için bir gülümse.
Sonra pencereden bak
Gözlerim görüyor aklım eriyor
Evrensel kurallar bu işe yanlıştır diyor
Sen sadakat gösterip sapkın aklına
Görmüyor, bilmiyor, anlamıyorsan
Ben çekiyorum işte kulağını bu da mı yetmiyor
Gözlerin sarhoş ediyor beni
Baktıkça başım dönüyor
Görmek için değil de
Vurmak için bakıyor
Vurduğu yeri yakıp
Harabeler bırakıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!