Farenin hayallerinde kocaman bir teker kaşar
İnsanoğlu da hayal ettiği müddetçe yaşar.
Fare aklıyla bile hayal ederken sadece kaşar,
İnsanoğlu bu; hayallerinde bile aşırılığa kaçar.
Sen beni nedense sevmedin gitti.
Sende mutlu olmaktı amacım bil ki;
Seni kirletenler sayende, benden kâr etti
Gönülden sevdim seni ben Karaman Şehri...
Uç dedim gönlüme
Uç ve havalan...
Uzaklaş bu gerçeklerden
Uzaklara git sorunlardan ve dertlerden
Çabaladı
Ömür defterine şöyle bir göz attım,
Bir sen alacaklısın divane gönül.
Geleni topladım, gideni çıkarttım,
Bir sen alacaklısın divane gönül.
Kapını çalanlar, tarumar etti de gitti,
Gönlüm daraldı
Yer yok gama, kasavete,
Kem söze, kahıra buğuza.
Yer kalmadı;
Sahte dosta gönlümde,
Gönlüm daraldı.
Sevmeyiz
Dar gönüllü olmayı belki,
Çok da geniş olmasın ama.
Bir yeri olsun yârimin,
Bir de canlarımın, başköşede.
Bir demet gül sığsın,
Hak etmediğim gönle girmedim
Hak etmeyene de gönül vermedim,
Gönlüm hür.
Bana yapılmasını istemediğimi,
Kimselere yapmadım
Geçmişten alacaklıyım,
Geleceğe bir can borcum var.
Sisler içinde bir çocukluk,
Siyasetin harcadığı bir gençlik,
Emperyalistlerin bombardımanında bir ömür...
Sen söylemezsen,
Ben söylemezsem,
Herkes, sevdiğimi nerden bilecek...
Sen, bir ürkek kuş gibi kaçsan da bu sevgiden;
Aşkım seni gölgen gibi takip edecek...
Bir yağmur gizliyor gözyaşlarımı,
Buluttan kopup inceden ince.
Bir rüzgâr esiyor,
Dağlardan koşup gelen,
Başımı okşayıp geçip gidiyor sessizce.
Yutuyor matemimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!