Güneşten Kopup
Güneşten kopup
Dünyayı ısıtan bir duygu gibiydi,
Beklenmedik anda gelen selamın.
Kumruların sabah muhabbetini seyrederken ben
Güneş Yiyor Oksijen İçiyorum
Güneş yiyor,
Oksijen içiyorum.
Tabiatı mintan gibi
Ruhuma giyiyorum.
Adından bir dünyaya hapsetme beni
Onsekiz bin alemde daha ne dünyalar var
Canıma can katsan da neyleyim seni
Canımdan öte daha ne hıyabanlar var.
Gidenler-Kalanlar
Neler götürmedi yollar gurbete,
Kimleri almadı kara toprak,
Neleri yok etmedi cehalet.
Fotoğraf Göndermişsin
Fotoğraf göndermişsin
Hasret giderdik,
Baktım saatlerce
Cansız hayale,
GİDERKEN
Giderken dönüp de bakma arkana
Verdiğin hasarı görüp yanarsın
Son sözün elveda olmasın sakın
Gün gelir hasretle belki anarsın
Gitmek Çok Zor Gelmiyor Artık
Geçmişse altmışaltı yıl,
Gitmişse Deden, Baban, Kardaşın
Gitmişse adaşın, yoldaşın
Komşun, dostun, meslektaşın
Gittiğini Sanma Hiç
Gittiğini sanma hiç,
Gönlümdeki gözsün sen.
Unutulmadı adın hiç,
Yüreğimde közsün sen…
Göç
Sorarlarsa bir gün beni de sana
Anlatırken sakın, sakın ağlama
Sığmadı aşkı de hain dünyaya
O çok sevdi amma gülmedi dersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!