Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Elli Kişiye Vereceğin Hakkı

Elli kişiye vereceğin hakkı, verdin bir kişiye,
Hangi yüzle, sonra dön gel de sen, oy iste.
Bir de bunun adını da koy sen, adalet diye

Fotoğraf Göndermişsin

Fotoğraf göndermişsin
Hasret giderdik,
Baktım saatlerce
Cansız hayale,

Elveda

Elveda;
Beni öldü sayın
Ya da ben ölünce okuyun bunları.
Bunlar;

Emeklinin KUL HAKKI

Biliyorsunuz değil mi siz haram ile helali,
Nasıl taşıyorsunuz peki bunca kara vebali.
Emekliler bir üç beş değil, on milyonlarca hem de,
Ahirette nasıl çözeceksiniz siz bu çirkin hali.

Bir kaç bardak çay demle,
Bir iki de atıştırmalık sıradan.
Eski günlerin hatıraları olsun ama mutlaka,
Koyu bir sohbete dalalım bıkmadan...

Al getir çocukluğumuzun mutlu günlerini,

Fani Dünya, Enin Kaç Boyun Kaç, Cürmün ne

Fani dünya, enin kaç boyun kaç, cürmün ne
Küçüksün, ben sana sığamadım be dünya.
Aklım fikrim hiç ermedi, bu şaşkın hükmüne,
Ben seni hiç anlamadım be fani dünya.

Fani Ömrümün En Güzel Çağları

Fani ömrümün en güzel çağları,
Ne gençlikte yaşandı ne de yazda.
Yeşermedi gönlümün bağları,
Yazda dondum da terledim ayazda...

Fani ve Baki

Gördüğün bir fanidir, aynada duran,
Ruhunda başka bir sen var göremezsin.
Fani olan o beden, toprakla sudan,
Bedene can veren öz mübarek nurdan.

Farenin hayallerinde kocaman bir teker kaşar
İnsanoğlu da hayal ettiği müddetçe yaşar.
Fare aklıyla bile hayal ederken sadece kaşar,
İnsanoğlu bu; hayallerinde bile aşırılığa kaçar.

GİDERKEN

Giderken dönüp de bakma arkana
Verdiğin hasarı görüp yanarsın
Son sözün elveda olmasın sakın
Gün gelir hasretle belki anarsın