Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Muradımı Askere Uğurlarken

O Gönlümün MURADI.
Ailemin son evladı.
Tüm sevgimizi üzerinde topladı.
Bizlere layık,

Müslümanım derken, duru Türklüğümle derim,
Türküm derken İslam Sancağına çelik gönderim.*
Binlerce yıldır, Kutsal Dinime bekçidir soyum,
Tüm Dünyaya örnek, tüm Müslümanlara Önderim.

Karaman - 2018

Bu, Nasıl Bir Kültür

Bu, nasıl bir kültür, nasıl beceri,
Her bir mısra bir akıncı seferi.
Bir atımda yere serer neferi.
Sen bulunmaz bir dehasın Turani…

"Bir yıl daha geçti ömrümden" diye üzülme, bil ki kârdasın,
Görüyorum ki; yaşlandım, morukladım diye derin bir efkardasın.
Kafakâdının eskidiğine bakma, gönlüne bak sen, yirmi dört ayardasın
Yaşın kutlu, geleceğin Mutlu, dünürlerin MERSİNLİ olsun Mustafa…

Art niyetli meczupların kahrı çekilmez,
İkiyüzlü münafığa minnet eylemem.
Cimri elinden ab hayat olsa içilmez,
Kula kulluk isteyene minnet eylemem.

Yalçın dağlar fırtınaya kafa tutmalı,

Müebbet Mahkumsun

Akıl kararsız yargıda,
Gönül bulutlarda firarda,
Yürek, demir parmaklıkları örmüş
Kesin karar;

Muhtacım Ya Rabbim çok muhtacım
Saklayamıyorum artık içime sığmıyor acım

Mutluyum Ya Rabbim sonsuz mutluyum
Lütfu kereminden, affından,
Sevgilinin şefaatinden umutluyum

Günler geçti doludizgin, bilinmez bir meçhulde kayboldular.
Bir selam bile vermeden geçip,
o fırtınaların savurduğu hayatımdan geriye,
sarı, kızıl renklere bürünmüş bir sonbahar bıraktılar.
Kışın habercisi sonbaharın en yükseklere bir hediyesi olan beyazlıkları,
dumanlar tüten başıma bir taç gibi işleyip de geçtiler.

Sevmeyi bilse de Leyla,
Sevilmekten bihabermiş.
Sevdiği kadar
Sevilmeyi de bilseydi Leyla
Mecnun, mecnun olur muydu hiç?
Mecnun, sevilmeyi bilmiş

Liyakat Olmalı
Çalışkan birisine

Kime sordumsa seni, iyi adamdır dediler,
Kimi beyefendi, kimi edepli, kimi zeki dediler,
Piyangodan çıkan bir payeyi de sana verdiler