Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Karıştır kazanı dibinde ne var, neler çıkar,
İyiye güller, yaramaza bir koca tokmak çıkar
Sahipsiz sanmasın kimse bu Şehr-i Karamanı
Yolların bir ucu hizmete, bir ucu MEYDAN’a çıkar

Neyleyim Bahar Gelmiş

Neyleyim bahar gelmiş,
Bahar sensin yaz sensin.
Aşkımız nağme imiş,
Notası sen, saz sensin.

Meyi Nuş Eyleyen

Meyi nuş eyleyen blr meyhoşun yazdığı mektup okunmaz,
Ettiği kahır namakam bir hevadır, zülfü yare dokunmaz.
Eshabı mücibesini bilmeden kündeye yeltenir her konuda,
Müptezelliği beka da tescil edilmiş, irfan meclisine sokulmaz…

Mezarım

Bir mezar kazıverin serin topraktan
Örtüler örtün üstüme daldan yapraktan
Taşlar dizin çepeçevre sağlı ve sollu
Beni de götür huzur deryasına yeşil dört kollu.

Hayallerimiz, fikirlerimiz Karamanla ilgili
Birilerinin ağlarına takıldı da
Yitti gitti…
Kıymet bilselerdi keşke;
Ya rakı masalarına meze ettiler,
Ya da

Karamanlı Olmak

Bir şarkı çal bana
Ya Güver ya da
Duran bestesi olsun.
Bir de şiir bu fona renk olsun,

Karaman Türküsü

Başımda bir ağrı var,
Bedenim turşu gibi.
Şu karşıdan gelen kız,
Ay bize komşu gibi.

Kadir Teoman’ım 5 Yaşında

Aylardan Mübarek Ramazan,
Günlerden Kadir Gecesi idi…
Bir hediye sundu Yaratan;
Kadir Teoman’ım dünyaya geldi.

Kafanda Saçın Yok

Kafanda saçın yok, de ki Allah vergisi,
Bari ayağın yalın olmasaydı be şaşkın.
Gönlünde yer almaz Allah sevgisi,
Olsaydı bir gram korkun bre şaşkın.

Kal Bahar Gibi

Geliverdin bir bahar gibi, bir kış sonrası.
Yaza özeniverip de gitme, kal bahar gibi.
Şimdi değil daha, bu hazin ayrılığın sırası,
Boynu bükük koyma, ne olur kal bahar gibi…