Kırmızı Uçmuş, Pembe Solmakta
Kırmızı uçmuş, pembe solmakta,
Bir bir halkları kırılan zincir
En sağlam yerinden kopmakta.
Uzun bir hikâye olacakmış gibi başladı:
İlk satırı
Tek kelimelik bir cümle
Doğmak…
Sonra devam etti
Yaşamak,
Akrostiş Kızıma
ALLAH lütfeder de insanı sevindirir
Yaşamını bin bir renge boyar bir anda
Şenlenir, yeni ufuklar açılır dünyanda
En karamsar gününde, bir pırlanta verir
Kelebek İdin Nazenin
Kelebek idin nazenin,
Sıksam zarar görürdün,
Bıraktım uçtun…
Ellerim boş şimdi.
Kandırdı beni, yandırdı sana felek,
Bir halin var ki civelek mi civelek.
Kavun sandım, kokladım da amma;
İçine bakınca gördüm ki, sen tam bir kelek.
Bir aklın var ki, iyi kötü anlamaz,
Kelimeler Dans Etse
Kelimeler dans etse,
Ukala olur mu vükela?
Şaşkın iken Başkan olan,
Harf silmeyle hiç,
Kendi Ağlanacak Haline
Kendi ağlanacak haline gülenlere,
Canı bedende olup da ölenlere,
Her kavgaya kazma kürek gelenlere,
Lağım çukurunda debelenip, halini sevenlere,
Can vermeden ölüyorsunuz
Vicdanınızı karartıp
Ruhunuzu köreltip
Duygularınızı yok edip
Kalbinizi mühürleyip
Can vermeden ölüyorsunuz
Kendimi Sınar Oldum
Gündüzlere sığmaz ömrüm,
Gecelerden çalar oldum.
Bir perişan halde gönlüm,
Hayallere dalar oldum.
Kendim Kendimden Razı Değilsem
Kendim kendimden razı değilsem ne yazar,
Ne bir terazi isterim ne de sosyal bir Pazar.
Vicdan terazim dengede olursa bana yeter,
Umurumda bile değil kim eyliyor bana nazar…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!