İbresiz terazilerde tartma güneşi
Bir serin aydınlığını bozma şafağın
Her baktığın yerde gördüğün hayal
Katran karası yüreklerin imbiklerinden
Ya da duvarlar ötesindeki balyozlardan gelen seslerin
Bir bakır kazanda haddelenmiş yansımasıdır bir karanlık aynada.
İki Kahve Söyledim (Tarsusi Kahve)
İki kahve söyledim garsona, köpüğü bol,
Tarsusi hem de biri orta, diğeri sade.
Kahveler gelmeden başladı sağ sol,
Sen kal dostum, kardeşim bana müsaade...
Kızına leydi diyor,
Karısına madam.
Aslını mı unuttun sen?
Nerede “hanım”, nerede “evladım”,
Bre şaşkın adam…
İnsan Gerçeğinden Bir Bölüm
Ne zaman dönsem yüzümü geleceğe
Maziden bir uğultu geliyor kulaklarıma
Sıyrılsam hayallerden dönsem gerçeğe
Bir pranga vuruluyor sanki ayaklarıma
Zorluğu bilerek girdik bu yola,
Başka yol bilmediğimizden
Aday olduk insan olmaya...
Dikenler kanatsa da ayaklarımızı,
Atılan oklar elek etse de yüreğimizi,
Satmıyorsunuz ki bayiden paramızla alamıyoruz,
Dağıtmıyorsunuz ki hiçbir yerde bulamıyoruz.
Getirmiyorsunuz halkın mekânlarına okuyamıyoruz,
Adı imaret çok güzel de kendisi bir acayip garabet…
Biliriz ki içinde saklıdır dopdolu bir hazine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!