Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Allah'ım bu dünya karmakarışık,
Ben bu işlerin tam neresindeyim.
Tuttuğum dalları saran sarmaşık,
İçinde boğulan tek efsaneyim.

Rüzgarla savrulan gazel gibiyim,

Tiksinerek baktığın,yaşlıyı görüyorsun,
Kaldırım da yürürken,omuz da vuruyorsun,
Oda sen gibi gençti,gürleyerek yağardı,
Eğitim ahlakını,çürütmüş duymuyorsun.

2018,Üsküdar

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Ruhun aşk için çarpar, yanarsa sorun yoktur,
Kalbi aşkla yananın, sırtı pek, karnı toktur.
Sevgisiz büyüyenler insanlığın belâsı,
Eğitimsiz cahiller, kalbe saplanan oktur.

Namazı kim için kılıyorsun ki,
Orucun kimseyi ilgilendirmez.
Fitneyi harama meze yaparsan;
Sonucun kimseyi ilgilendirmez.

İbadet tanrıyla senin aranda,

Ortalık çok sıcaktı.
Bulutlar,
Pamuk tarlası gibi dans ediyor,
Ama az sonra,
Yağmur yağacak,
Gökler boşalacaktı.

Sen gene şanslısın,
Hasan Hüseyin.
Baban demir yollarında emekçi,
İşçi çocuğusun.
Arayınca ekmek buluyorsun.
Sen ikliminle,

Atıldık ta,
Bir dalgaya atıldık.
Pazar’lar da,
Ekmek diye satıldık.

Ah...bizim dağlar ah...
Güneş önce sana doğar,
Bulutlar senle ağlar,
Yeşiller arasından,
Sular seninle çağlar.

El alem Marsa gider,dünyayı mutlu eder,
Zekaya değer verir,insanı candan sever,
Bizim cahil müslüman,tarikat kavgasında,
Vuruşup,kırışırken,gelip üstüne çöker.

Şimşek gibi çaksan da bir,
Alev alev yaksan da bir,
Seller olup aksan da bir,
Elbet güneş doğar,elbet.

Böyle kara bulut gibi,