Diyorlar ki insana neden güveniyorsun,
Yetkileri eline bilgisiz veriyorsun,
Emanete ihanet ediyorsa münafık,
Saflık;sahtekarlık tan,iyidir biliyorsun.
Sanmayın işçiye izin verilir,
Emeği kutsaldır,teri sevilir.
Kazandıklarını yesinler diye,
Haftada iki gün harca denilir.
Yiyin beyler yiyin vergiler benim,
Çalın beyler,çalın emekler benim,
Size ait ne var söyleyin haydi,
Bu memleket benim,fakirler benim.
Herkesin aklında fikrinde para,
Bu gün;
Bin bir marketin tezgahlarına bakan,
Bir yaşlıyı izledim.
Her reyonun başına varıp,
Sonra düşünüp,
Yürüyüp gidiyordu…!
Emeksiz para;
Kum gibidir,
Koyduğun yerde durmaz.
Su gibi akıp,
Fırtınada uçup,
Yaban domuzu gibi,
Dünya dönüyorsa,
Durdurmaya çalışma,
Yorulursun,
Yok olursun.
Yeni bir yol bul,
Dönen çarka,
En büyük güç,
Cehalete yüklenmiş dindir.
En büyük kin,
Dini omuzlamış cehalettir.
En büyük kaygı,
Cehaletle dinin evlenmesidir.
Şu güzel, yok mu ? ah ! endamına yanarsın ;
Onu görünce sanki Leyla gördüm sanarsın…
İçini bilmem ama dışı yakıp geçerken ,
İlkbahar da su içsen sonbahar da kanarsın .
Hasan Arpacı, 1983
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Seni, nasıl tarif etsem bilemem,
Ayamı benzetsem yıldız mı desem,
Gizli rüyalarda hayal mi görsem,
Yüreğimi yakan yâr mi desem ki.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!