Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İnsan sanki biber gibi,
Mevsimin de eker gibi,
Yerden suyu içer gibi,
Rüzgar olup uçup gider.

Çapalarsın büyütürsün,

Senin ahlarınla yanarken gönlüm,
Dumanlar içinde feryat ederdin.
Ateşler üstünde kaynarken ruhum,
Bulutlar içinde uçup giderdin.

Sevgi şarabım dan içebilseydin,

Hayatımın ekseninde,
Doğrudan çok yanlışlar var.
Ömrümün her köşesinde,
Gitmekten çok kalışlar var.

Cahil doğduk cahil kaldık,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Zalimin kılıncını,
Kırmadan sakın gitme.
Mazlumun bu hıncını,
Sormadan sakın gitme.

Belki bir çiçeği,
Koklamak,
Belki de yaprağını,
Avuçlamak istiyorum.

Olmadı elimle tutup,

Bu gün gönlüm dara düştü,
Gitti ahu zara düştü,
Ak alnıma kara düştü,
Gitsem de bir kalsam da bir.

Mevsim uçtu hazan geldi,

Yedin,yudun,savurdun,
Astın,kestin,kavurdun.
Sallanırken saltanat,
Servet yaptın uçurdun.

Yetim malı aşırdın,

Sana her gün şiir yazsam,
Sarp dağlardan tünel kazsam,
Aşkın ile gezip tozsam,
Gene bakıp yapma dersin.

İklim iklim mevsim mevsim,

Gönül kapısını her gün çalarım,
Bazen yerde bazen gökte ararım,
Sevgiden sarhoşum yoktur kararım,
Durmak istiyorum durma diyorsun.

Aşkın bahçesinde çiçekler açar,

Firar etti,
Biricik.
Kaybolup gitti,
Azıcık.