Ben öyle araba falan sevmem
Elime tokanı sıkıştır
Bırak yıllarcayı
Kefenimde bile taşırım
Kahve gözlerin gibi sonbahar
Sonra gezdim, geçtiğin sokakları
Öptüm sonra yokluğundan
Ne geçmek bildi kış ayları
Ne de bahar geldi yolunda
Bir mezar kaldın içimde
Sonra o gitti...
Bahar gitti ve kış beni bekledi
Herşey sessizleşti böylece
Öyle ki tek gürültülü şey sessizlikti
Sensizlik de hayali bir karamsar
Unuturum dedim seni, unuturum
Yemek yesem aklımda sen,
Su içsem kalbimde dolaşan sen
İnanki biran bile unutmaya çalışmıyorum
El ele tutuşan çiftler görüyorum sokakta,
Ölmeme ramak kalmış olsa;
Yine de cebimdeki seni görmek isterim
Seni bir kağıtta bile arzuluyorsam
Bilki bir mücevher kadar değerlisin
Özlemedin mi diye sorarsan;
Bir kağıttan gemi yaptım sana,
Uçak uçar düşer korkusundan
İçim içime sığmadığından
Ulaşsın diye gemi yaptım sana
Belki, ya batarsa diye soranlar olacak
Şimdi şiirler uzun kaldı
Geceden biraz daha
Biraz unutmak için yer açardım
Unuttukça gölge oluyordun geceme
Bir yıldıza benzetirdim seni
Artık biliyorum da gidiyorum
Güz renkli gözlerinden
Son kez olsa da seni tütüyorum
Tâ ki sol yerimden
Olmazlara inat sevmiştim ben
Tavana baka baka, ayna olmuştu
Ama baktığımda yansımamı değil,
Seni görüyordum gecenin üçü
Ve bir kalp sancısı kadar acı veriyordu
Gözlerin bana sarılırken gördüm,
Tek derdim sensin
Tebessümün de bu derdin dermanı
Defalarca kırsa da yine gelsin
Kim görür ki bu sebepsiz yarayı
Rüyamda bile görmek isterim
-
Alienated Person
Tüm Yorumlarşiirleriniz çok güzel