Harun Ertaş Şiirleri - Şair Harun Ertaş

Sen gökten düşen hayalsin de
Benim denizimde ümit yok
Bir gün denizime düşersen de
Düşen hayallerimde ümidim çok

Sen balık ol, ben ise baykuş

Sona eklenilen şarkı gibiydin
Hiç çaldığın vakit gelmedi
Araya hep başka şarkılar girdi de
Ben hep bir o şarkıyı bekledim

Korkma önceki şarkılar başkaları değil

Bir elektrik kesintisi olacak,
Gidip gelirsin derdim eskiden
Denizi olmayan Ankara gibi olacak
Sevenin de gittiğini öğrendim senden

Lamba gibi bir sönüp bir yanacak

Giden sevmediği için değil,
Sevdiğin gözüne baktığında;
Yansımasını görmediği için gidip
Bekler bir ömür boyunca

Seven bir şekil geri dönüyor

Sevmiyor dediğin adam,
Sana bir yas tutmuş
Ah bir sende anlayıp
Ne kadar sevdiğini sorsan

Her yasa katlanılır,

Soğuyan sendin Alime
Sobayı yakan ben oldum
Yansamda kendi evimde
Yanında gelen ilk ben olurdum

Çaya şeker,

"Kimse bana şiir yazmadı" demişti
O kadar şiir yazdım ki,
Şiirlerden liman yapmıştım oysaki
Ama battı çoktan o limanda gemilerim

Sıkılmıştı çiçek dikeninden,

Gözlerini kitaplara benzetirim
Sayfaları kahverengini hissettirir
İçinde bir ismim geçse
Ne hayaller ile seni düşlerim

Bir gözlerinde anladım şiirli sevdayı

Bir anahtar kilide sıkışmışsa
Sertçe çekmek kendini yormaktır
Güzelce hafif sallayıp çekersen
Zaten güzelce kilitten ayrılır

Seven biri sizi bırakmaz,

Silemedim, silemedim seni...
İnan ki hala ilk günkü gibiyim;
Biraz ondan, biraz bundan
Virane, bitap düşmüş şehir gibiyim

Unut diyor; insanlar, uzaklar, yakından...