Harun Ertaş Şiirleri - Şair Harun Ertaş

Ben bir şiir olsaydım
Yine şairim sen olursun
Bir bayrak, toprak olsaydım
Ülkem yine elinde olur

Yerdeki toprak olayım

Her gece rüyamda görüyorum;
Gözlerini ve o ölüyü dirilten gülüşünü
Sımsıkı sarılıyorum sana ama
Rüyaymış diyorum her uyanışımda

Sevdamı bir gece yarısı doğaya anlattım;

Bazen soluduğum hava gibi geliyorsun,
Seni düşlerimle boğunca;
Hayallerime oksijen oluyorsun
Ki işte o zaman mezardan diriliyorum

Düşün, senden önce ki hayatı

Kaç kere kapıyı,
Perdeleri kapattın da
Ben odanın duvarına yansıyan
Dolunay ışığına sevdalandım

Ben evinin kaldırımlarındayım,

Yanımda olmasan da güzelim
Bir şiirlerimde birde rüyalarımda
Seni her şekilde can veriyorum ki;
Hiç bensiz kalma diye

Bir sokakta birlikte geziyoruz,

Senin için
Tümsekli, taşlı yollardan geçtim
Araba hani anlık sarsılır ya
Kalbim de o yolda hep böyleydi

Uçurum varsa da önümde

Sensiz hayatta renkler soluk,
hava da teninde soğuk
Sesimde öyle bir boğukluk
Yeni ağlamış bir aşık gibi

Böyle değildim inan hiç eskiden

Gölgen gölgeme düşse
Gözlerin gözlerime değse
Yokluğun yüreğime dert gelse
Ruhun bedenime sarılsa keşke

Ne tuz soframa kâr etti

İnsan sözde yağmuru sever
Yağınca bir gün
Şemsiyeleri ile gezer
Aşkta sizi böyle terkeder

Tek korkum ağlamandı

Ümit vermeden beklet beni
Ölüm gibi ol ama hiç öldürme beni
Gelmeden sev istersen
Ben bir ay da bir ömür de beklerim seni

Sevmiyor diyenlere inat sev beni