Harun Ertaş Şiirleri - Şair Harun Ertaş

Sensiz hayatta renkler soluk,
hava da teninde soğuk
Sesimde öyle bir boğukluk
Yeni ağlamış bir aşık gibi

Böyle değildim inan hiç eskiden

Gölgen gölgeme düşse
Gözlerin gözlerime değse
Yokluğun yüreğime dert gelse
Ruhun bedenime sarılsa keşke

Ne tuz soframa kâr etti

İnsan sözde yağmuru sever
Yağınca bir gün
Şemsiyeleri ile gezer
Aşkta sizi böyle terkeder

Tek korkum ağlamandı

Ümit vermeden beklet beni
Ölüm gibi ol ama hiç öldürme beni
Gelmeden sev istersen
Ben bir ay da bir ömür de beklerim seni

Sevmiyor diyenlere inat sev beni

Sen gökten düşen hayalsin de
Benim denizimde ümit yok
Bir gün denizime düşersen de
Düşen hayallerimde ümidim çok

Sen balık ol, ben ise baykuş

Sona eklenilen şarkı gibiydin
Hiç çaldığın vakit gelmedi
Araya hep başka şarkılar girdi de
Ben hep bir o şarkıyı bekledim

Korkma önceki şarkılar başkaları değil

Bir elektrik kesintisi olacak,
Gidip gelirsin derdim eskiden
Denizi olmayan Ankara gibi olacak
Sevenin de gittiğini öğrendim senden

Lamba gibi bir sönüp bir yanacak

Giden sevmediği için değil,
Sevdiğin gözüne baktığında;
Yansımasını görmediği için gidip
Bekler bir ömür boyunca

Seven bir şekil geri dönüyor

Sevmiyor dediğin adam,
Sana bir yas tutmuş
Ah bir sende anlayıp
Ne kadar sevdiğini sorsan

Her yasa katlanılır,

Soğuyan sendin Alime
Sobayı yakan ben oldum
Yansamda kendi evimde
Yanında gelen ilk ben olurdum

Çaya şeker,