Kış mevsiminde pencereye oflamak,
Sonra adını yazmak kadar seviyorum
Oysaki silinir bir müddet sonra
Her defasında tekrar yazıyorum
Yaz sıcağında bir gece vakti
Unuttum diyişlerime aldırmayın
Ne olur söndürün içimdeki yangını
Hala ilk günkü gibi kor
Darma duman ediyor bir yanımı
Nakışlarım sapa sardı
Benimde gökte yıldızım kaydı
Tüm gece sönük kaldı
Sonra baktım tekrar
Her yıldıza isim taktım
Dönmedi bir türlü dönmedi,
Gözleri gözlerime bu kadar mı yakışır?
Sözlerinde sanki ismim şiir gibi
Dizlerinin dibi zaten
Bir başıma yastık görevi taşır
Ben sana Güz nergisiyim
Gidiyorum artık, istediğin gibi
Herşey, hepsi olmak istenilen gibi
Bir hikayeye rüyaya eklerdim bizi
Ama mutlu sonla bitmiyormuş hikayemiz
Benim sokaklarımda gezemezin
Ben gözlerini kağıda döken,
Gülüşünü resmeden bir şairim
Ölüp tekrar gelsem Dünya'ya
Yine seni sevmek için beklerim
Aşk... Aşk vazgeçememektir
Belki vuslat ikimize uzaktı
Bir yağmur yağıyor sevdiğim
Kahve gözlerini hatırlatan cinsten
Öyle ki demi de bize ulaşmamıştı
Ne kadar uyandım desemde
İlk oturduğumuz bank bile eskidi
Üzerini kirli tozlar kapladı
Şimdi en tanıdık iki yabancıyız
Ben sana daha nasıl yanaşayım?
Eski bir ev olmuş bak
Sonra yağmur yağıyor...
Silip süpürürsün diyorsun herşeyi
Ama öyle işlemiyor
Yağmur bile bazı şeyleri silemiyor
Toprak var altımızda
Yalnız bir Pazar günü gibiyim
Sokaklar sessiz, ben sensiz
Bir rüzgarın sesi vuruyor
Bir de yokluğunun hissi
Pencereye vuran rüzgarsın
-
Alienated Person
Tüm Yorumlarşiirleriniz çok güzel