Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

DAĞLAR

Kim kaldırsa başını, ilk akla gelen sensin
Hem sisli, hem de puslu, başı yamanlı dağlar.
Bâgîsi, teröristi, hepsi sana sığınır
Hem sisli, hem de puslu, başı emânlı dağlar.

DALGALANSIN BAYRAĞIM

Yeri/göğü inletsin, ezânımın gür sesi
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.
Kimseler yan bakamasın, üstünde ki hilâle
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.

BÜLBÜLÜ YİTİRDİK GÜLÜ ARARIZ

Üstümüzden rahmet hiç eksilmezken
Yağmuru yitirdik, seli ararız.
Göğe mi çekildi, yere mi battı?
Denizi yitirdik, gölü ararız.

ÇÂRESİZE NE ÇÂRE?

Hayâsı çatlamışsa, ar damarı yok ise
Utanmaya yüz çâre, yüz bozuksa ne çâre.
Kırılan gönülleri, yeniden almak için
Düzeltmeye söz çâre, söz bozuksa ne çâre.

ÇEÇEN DESTANI

Allah’tan gayrısına, başımı eğmem diye
Yeniden şâha kalktı, Şeyh Şâmil’in torunu.
Kükreyince Çeçen’im, aslanca savletiyle
Küfrün burcunu yıktı, Şeyh Şâmil’in torunu.

ÇERKES İNSANI

Yardımcı olmayı, öyle sever ki
Çağırmadan gelir, Çerkes insanı.
İster Kafkaslar’da, ister Fizan’da
Birbirini bulur, Çerkes insanı.

CESÂRET ve ESÂRET

Hoş görülü olsan da, neme lâzımcı olma
Yanlışı görür görmez, birden çatılsın kaşlar.
Dünkü medeniyetin, izi kalmasın diye
Birer birer söküldü, mâziye âit taşlar.

ELİMDE DEĞİL Kİ

Göz göze gelince onun hâlini
Sormasam bir türlü sorsam bir türlü.
Aşkın girdâbında kendi kendimi
Yormasam bir türlü yorsam bir türlü.

DÜNKÜ ÇOCUKLUKLAR...

Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı. Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babanım bile anahtarı yoktu.

Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki...

DUR HELE

Çalımla giden güzel
Hele biraz dur hele.
Ne olur Allah için
Bir kerecik sor hele.