Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

EY ZÂLİMLER!

Kendin medenî sanan, kefere-i fecere
“Bahar”ınız böyleyse, sizin “kış”ınız nasıl?
Özgürlük/demokrasi, hepsi birer bahâne
“Bahar”ınız böyleyse, sizin “kış”ınız nasıl?

EZAN ÇİÇEĞİ

Baharı çağırır kardelenvâri
Ezan vakti açar, ezan çiçeği.
Hazanla birlikte rüzgâr önünde
Havalarda uçar, ezan çiçeği.

EZAN SESİ

Hak kelâmı, her tarafa yayılsın
Hiçbir zaman, hız kesmesin dünyada.
Kâinâtı, inim inim inletsin
Ezan sesi, hiç susmasın dünyada.

ESERDEN MÜESSİRE

Eserden müessire esas olan mârifet
Şükür; nîmeti değil, onu vereni görmek.
Ferâsetle bakınca bahçede gül toplarken (*)
Sâde gülleri değil, onu dereni görmek.

EVLAT MI, ANA/BABA MI?

Karşılık beklemeden, evlâdına sevgiyi
Her nefeste o solur, ana/baba sevgisi.
O öyle bir sevgi ki, yeri geldiği zaman
Yoluna kurban olur, ana/baba sevgisi.

GELDİ/GEÇTİ

Uzun sanma hayat, öyle kısa ki
Baharı görmeden, kış geldi/geçti.
Gayret et ha bu gün, ha yarın derken
Ömür sona erdi, yaş geldi/geçti.

GELİR/GEÇER

Yaprak raks ederken rüzgâr önünde
Hazâna dönüşür, güz gelir geçer.
İnsan acze düşer ömrün sonunda
Dışın şöyle dursun, öz gelir geçer.

HER ŞEY İNSAN İÇİN

Okuduğun şeyi tersten okuma
Dosdoğru oku ki, devlet yaşasın.
Her şey insan için, insan mezkezli
Kural bu olsun ki, devlet yaşasın.

HİZMET ERİ Mİ,
MAKAM UŞAĞI MI?

Makam ve mevkiler geçicidir, kalıcı ve önemli olan hizmet ve insanlıktır.

Atalar ne güzel söylemişler,

İÇİMDEKİ UKDE

Öyle muammâsın ki, bir türlü çözemedim
Ne yapsam da sen benim, içimde bir ukdesin.
Adam gibi sevdim ben, bu yoldan bir dönüş yok
Bir kere gönül verdim, eller ne derse desin.