Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ÇOCUKLUĞUMUZDA; “CISS”LARLA,
BÜYÜDÜĞÜMÜZDE; “DERİN DEVLET”LE...

Korku... Korku... Yine korku...

Hayatımız bugüne kadar hep korkuyla, korkutmayla geçtiği gibi bundan sonra da hep böyle mi gidecek?

DALGALANSIN BAYRAĞIM

Yeri/göğü inletsin, ezânımın gür sesi
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.
Kimseler yan bakamasın, üstünde ki hilâle
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.

DAĞLAR

Kim kaldırsa başını, ilk akla gelen sensin
Hem sisli, hem de puslu, başı yamanlı dağlar.
Bâgîsi, teröristi, hepsi sana sığınır
Hem sisli, hem de puslu, başı emânlı dağlar.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ -VIII-

Cemresi düşse aşkın, şu sînemin üstüne
Ateşin beni yaksa, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Ne de güzel kokarsın, leylak mı, zambak mısın?
Itır mısın sen yoksa, çeşm-i şehlâ bakışlım?

ÇERKES İNSANI

Yardımcı olmayı, öyle sever ki
Çağırmadan gelir, Çerkes insanı.
İster Kafkaslar’da, ister Fizan’da
Birbirini bulur, Çerkes insanı.

CESÂRET ve ESÂRET

Hoş görülü olsan da, neme lâzımcı olma
Yanlışı görür görmez, birden çatılsın kaşlar.
Dünkü medeniyetin, izi kalmasın diye
Birer birer söküldü, mâziye âit taşlar.

BİR ŞİİR

İsteğin “şiir”se, bir dost olarak
Sen şiir istersin, ben yazmaz mıyım?
İstemek bir suçsa, yazmamak iki
Sen şiir istersin, ben yazmaz mıyım?

Bİyografim

Elbistanlı ve okul müdürlüğünden emekli.

Türkiye Yazarlar Birliği üyesi, Kültür ve Turizm Bakanlığında kayıtlı Halk Şâiri.

BİR ZAMANLAR

Âdetâ savaş açtı, bu milletin özüne
Şer güçleri tutular, bize yaban olanlar.
Hiç riâyet etmedi, “bezm-i elest” sözüne
Hakka bâtıl kattılar, bize yaban olanlar.

BÜLBÜLÜ YİTİRDİK GÜLÜ ARARIZ

Üstümüzden rahmet hiç eksilmezken
Yağmuru yitirdik, seli ararız.
Göğe mi çekildi, yere mi battı?
Denizi yitirdik, gölü ararız.