Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ESERDEN MÜESSİRE

Eserden müessire esas olan mârifet
Şükür; nîmeti değil, onu vereni görmek.
Ferâsetle bakınca bahçede gül toplarken (*)
Sâde gülleri değil, onu dereni görmek.

EVLAT MI, ANA/BABA MI?

Karşılık beklemeden, evlâdına sevgiyi
Her nefeste o solur, ana/baba sevgisi.
O öyle bir sevgi ki, yeri geldiği zaman
Yoluna kurban olur, ana/baba sevgisi.

GELDİ/GEÇTİ

Uzun sanma hayat, öyle kısa ki
Baharı görmeden, kış geldi/geçti.
Gayret et ha bu gün, ha yarın derken
Ömür sona erdi, yaş geldi/geçti.

GELİR/GEÇER

Yaprak raks ederken rüzgâr önünde
Hazâna dönüşür, güz gelir geçer.
İnsan acze düşer ömrün sonunda
Dışın şöyle dursun, öz gelir geçer.

HER ŞEY İNSAN İÇİN

Okuduğun şeyi tersten okuma
Dosdoğru oku ki, devlet yaşasın.
Her şey insan için, insan mezkezli
Kural bu olsun ki, devlet yaşasın.

HİZMET ERİ Mİ,
MAKAM UŞAĞI MI?

Makam ve mevkiler geçicidir, kalıcı ve önemli olan hizmet ve insanlıktır.

Atalar ne güzel söylemişler,

İÇİMDEKİ UKDE

Öyle muammâsın ki, bir türlü çözemedim
Ne yapsam da sen benim, içimde bir ukdesin.
Adam gibi sevdim ben, bu yoldan bir dönüş yok
Bir kere gönül verdim, eller ne derse desin.

İKİ ÜSTAD İKİ ETKİNLİK

İki üstad için, iki etkinlik
Biri Necip Fâzıl, biri Sezâi.
Onlar bizim, her zaman ve mekân da
İftihârımızdır, hem de medârı.

İLK FAŞİST

“Ben Âdem’den üstünüm”, bu tez iblisin tezi
Şunu bil ki ilk faşist, Şeytan’ın tâ kendisi…!

24/02/'10

İNSAN ÖZÜYLE GÜZEL

Güfte ile güzel ses, bir araya gelmeli
Halkı cûşa getiren, beste saz ile güzel.
Hepsi de birbirinin, öyle mütemmimi ki
Tambur/kemen, ud/gitar, hepsi söz ile güzel.