Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

YETER Kİ ÇAĞIR

Uzaklarda olsak da, bir kez çağır, dene gör
Ben senin feryâdını, hiç duymaz olur muyum?
Seni kendimden bile, öyle kıskanırım ki
Sana bakan kem gözü, hiç oymaz olur muyum?

“ZÂLİM” KELİMESİ
AZ GELİR O’NA

Hiçbir söz geçmiyor Bush oğlu Bush’a
Zâlimden de zâlim; zâlim ABD!
Tüm dünya bir yana, O öbür yana

DEMOKRATLIK BU MU?

Üç kıtaya hükmeden o güzelim iksiri
Ne de çabuk yitirdi, demokrat geçinenler.
Sunduğu alfabeyle bizleri yıllar yılı
“Uyu” dedi yatırdı, demokrat geçinenler.

DEPREM DEDE(*)
(Ahmet IŞIKARA)

Yazdığım bu fiskeyi, kim duyarsa o gülsün
Bel kırığın bilmeyen, fay kırığın ne bilsin...

DERİNDEN PARELELE…

Olayları tahlil et, ince ele sık doku
Şer ülkeyi bürürken, yan gelip yatılır mı?
Adı önemli değil, ha “derin”, ha “paralel”
Başa çorap örerken, yan gelip yatılır mı?

DEVLET İÇİNDE DEVLET…

Zorlamakla olur mu, içinden gelmiyorsa?
Dertli ise bir insan, gıdıklamakla gülmez.
O’nun gıdası O’dur, 0’nu ondan ayırma
İnançsızsa bir gönül, ne yapsanız da dolmaz.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ -VIII-

Cemresi düşse aşkın, şu sînemin üstüne
Ateşin beni yaksa, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Ne de güzel kokarsın, leylak mı, zambak mısın?
Itır mısın sen yoksa, çeşm-i şehlâ bakışlım?

ÇOCUKLUĞUMUZDA; “CISS”LARLA,
BÜYÜDÜĞÜMÜZDE; “DERİN DEVLET”LE...

Korku... Korku... Yine korku...

Hayatımız bugüne kadar hep korkuyla, korkutmayla geçtiği gibi bundan sonra da hep böyle mi gidecek?

DAĞLAR

Kim kaldırsa başını, ilk akla gelen sensin
Hem sisli, hem de puslu, başı yamanlı dağlar.
Bâgîsi, teröristi, hepsi sana sığınır
Hem sisli, hem de puslu, başı emânlı dağlar.

DALGALANSIN BAYRAĞIM

Yeri/göğü inletsin, ezânımın gür sesi
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.
Kimseler yan bakamasın, üstünde ki hilâle
Gök kubbenin altında, dalgalansın bayrağım.