Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

KOVDUK ve KOVULDUK

O; bizleri biz yapan, değerleri bırakıp
Ehl-i küfre uyunca, her kapıdan kovulduk.
Kendimizi bedevî, eli medenî sanıp
Elimizi ovunca, her kapıdan kovulduk.

KONUŞMAK MI SUSMAK MI?

Arkadaş halkasına, yenilerin ekleyip
Tanışmak ihtiyaçsa, dostluk kurmak sanattır.
Belli aralıklarla, hem eşinle, dostunla
Görüşmek ihtiyaçsa, sayabilmek sanattır.

KOLAY MI?

Her türlü kötülük huy olmuş ona
Adam gibi adam olmak kolay mı?
Âtiyi düşünmez mâziye bakmaz
Adam gibi adam olmak kolay mı?

KEŞKE BİLSE

Ağzı olan, uluorta konuşur
Âdap bilmez, erkân bilmez, söz bilmez.
Eğer onu, bir ehline sorsanız
Hedef bilmez, nişan bilmez, gez bilmez.

KENDİNİ ONDA BULMAK

Sevmek güzel birine, âşık olmak değildir
Beklenmedik bir anda, onda kendini bulmak.
Dünden beri bu böyle, sevginin ölçüsü bu
Suçu varsa örtmede, hem kör hem sağır olmak.

KERBELÂ’YA AĞIT

Âlimler diyârı, Bağdat yanıyor
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.
Onca Hüseyinler dâr’ın katında
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.

KERBELÂ'YA AĞIT

Âlimler diyârı, Bağdat yanıyor
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.
Onca Hüseyinler dâr’ın katında
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.

İZDİVAÇ

Kur kendi sanâyini, olan acılar dinsin
Barajlar sâyesinde, su/toprakla evlensin…

25/07/’10

KARA GÖZLÜM NERDESİN?

Yana sallayıp saçı, kaş altından bakınca
Aklımı baştan alan, kömür gözlüm nerdesin?
Beklenmedik bir anda, ikinci hazan vakti
Beni sevdâya salan, baygın gözlüm nerdesin?

KARANLIĞIN AYDINI

O devirde öyle ki, din ile diyânete
“Karanlığın aydını”, hiç durmadan çatardı.
“Çağdışı”, “çöl hukûku”, derdi fırsat buldukça
O kutsal değerlere, her an çamur atardı.