Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

DÜN’Ü DÖVEMEN
.
Zâlimliğin tutsa hiç acımadan
İhtiyarı dövsen SİN’in dövemen.
Yeter “çağdaş yobaz” boşa uğraşma
Müslüman’ı dövsen DİN’in dövemen.

ELİN KIRILSIN

Silvan şehitlerine ithaf

Kimi yeni evli, kimi nişanlı
Size kurşun sıkan, eller kırılsın.

ELSÛDE –III-

Gönül gönderime astım ben seni
Sen bayraktan safsın, safsın Elsûde.
Ref eyle de çıkar, beni göklere (*)
Saf Burak’tan safsın, safsın Elsûde.

GAGLIK (*)

Kendi dizginini ele kaptıran
Azın emrindeki çokluğa yazık.
Kargalar keyfinde bülbül kafeste
Hür değil kanarya kekliğe yazık.

GÖNÜL FAYI

Tatmayan ne bilir aşk depremini
Sen, benim gönlümün fay hattındasın.
Öyle sarsıyor ki, her bir nefesin
Sen, benim gönlümün fay hattındasın.

GÖLGESİ OLMAZ

Işıksız yaşama, yarasa gibi
“Gölgede duranın, gölgesi olmaz.”
Seçtiğin her şeyin, en güzelin seç
Yanlış bir törenin, kıymeti olmaz.

GÖNLÜ ISITAMADIM

Özden uzaklaştıkça, yürekler korsuz kaldı
Ateş yandı söndü de, gönlü ısıtamadım.
Kerem, Aslı misâli, sevdânın alazında
Yürek aşkla yandı da, gönlü ısıtamadım.

GERÇEK YÂR

O gün için hazırlan, sakın inkâr eyleme
Dünya ukba yanında, ana karnından da dar.
Ben her şeyi bilirim, diyerek böbürlenme
Bin bilsen de sonuçta, bir bileni bul da sor.

GİZLİ SEVDÂ

İnanın a dostlar elimde değil
Ne yapsam sevdâyı andı bu gönül
Andığı sevdâya yandı bu gönül.
Bâzen hâl diliyle bâzen şiirle

GİDİŞ NEREYE

Kalleş Batı, ABD’yi
N’olur artık iyi tanı!
Birden tutuldu dilleri
Demokrattın n’oldu hani?