Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AŞK ve SEVGİ

Aşk, sözlükte; şiddetli ve aşırı sevgi, bir kimsenin kendisini tamâmen sevdiğine vermesi, sevgilisinden başka güzel görmeyecek kadar ona düşkün olması anlamına gelir.

Ayrıca aşk kelimesinin sarmaşık mânâsına gelen “aşeka” ile de yakından ilgili olduğu belirtilir. Buna göre sarmaşık bulunduğu yeri nasıl kaplarsa, aşk da girdiği kalbi, hatta bütün vücudu öylece kaplar.

AŞK ve FERMAN

Elemle karışık aşkın zevkini
Tatmayanlar anlamaz ki sevgilim.
Bir güzelin aşkı ile mest olan
Nâra atıp ünlemez ki sevgilim.

BEN O YÂRİ

Kınasın, tenkit etsin, eller ne derse desin
Sol yanımla değil de, sağduyuyla severim.
Dünden beri bu böyle, ben o yâri her zaman
Bir konumla değil de, sağduyuyla severim.

Şefkatle kucakla bütün milleti
Geniş tut halkanı çâre(siz) siniz.
Gece/gündüz çalış durma ileri
Mâmur et ülkeni çâre(siz) siniz.

Yürü hedefine geri bakmadan

Mâzeret üretip boşa yorulma
Her hâlde her zaman, çâre(siz) siniz.
Hiçbir derde çâre bulamaz isen
O zaman gerçekten, çâre(siz) siniz.

Güzel değerlerin dışına çıkma

CANIM EFENDİM

Huzûr-u mahşerde şefaatinden
Bizi mahrum etme, canım Efendim.
Ne Kâbe’den, ne Ravza’dan, kıbleden
Senden ayrılmasın, yönüm Efendim.

BİR TEBESSÜM

Göz göze gelince yeter ki bir gül
Seni sevdirmeye, tebessüm yeter.
Çeşm-i şehlâ bakan, kara gözlerle
Beni öldürmeye, tebessüm yeter.

ÇABUK GEL CÂNAN!

Var olan canlıya, ab-ı hayat ol
Sular eskimeden, göl yorulmadan.
Güzel oyna rolün, zaman tez geçer
Beden eskimeden, kol yorulmadan.

CAN CANA

Aşk bu işte, Kerem/Aslı misâli
O tutuşa, âşık yana, can cana.
Kâinatta, zî-rûh denen ne varsa
Canım sana, her şey sana, can cana.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ –VI-

Sakın ha geçti deme, ikinci baharında
Aşkı sende solursun, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Nefis bir rayihayla, yaydığın o kokunu
Itırdan mı alırsın, çeşm-i şehlâ bakışlım?