Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ELİN KIRILSIN

Silvan şehitlerine ithaf

Kimi yeni evli, kimi nişanlı
Size kurşun sıkan, eller kırılsın.

ELSÛDE –III-

Gönül gönderime astım ben seni
Sen bayraktan safsın, safsın Elsûde.
Ref eyle de çıkar, beni göklere (*)
Saf Burak’tan safsın, safsın Elsûde.

DÜN’Ü DÖVEMEN
.
Zâlimliğin tutsa hiç acımadan
İhtiyarı dövsen SİN’in dövemen.
Yeter “çağdaş yobaz” boşa uğraşma
Müslüman’ı dövsen DİN’in dövemen.

SEVDÂ GÖZDE GİZLİDİR

Bir kişinin kimliği, dilinin altındadır
Söz insanda değil de, insan sözde gizlidir.
Birden bire nükseder, kızarır dışa yansır
İman kalpte olsa da, hayâ yüzde gizlidir.

SEVGİ

Dün nasıl değerliyse, bugün/yarında öyle
Her türlü kötülüğün, panzehiri sevgidir.
Hem denizde/karada, kim yaşarsa yaşasın
Sürüngenin/sülüğün, panzehiri sevgidir.

SEVGİ İLE AŞKIN FARKI

Farkı fark etmek için, elbet yaşamak gerek
Aşk vuslatla son bulur, sevgi devreye girer.
Aşk köpürür ve coşar, bunlar sevgiden uzak
Aşkın ömrü kısadır, sevgiyse uzun sürer.

SEVGİ İNANÇ İŞİDİR

Baharı müjdeler o, sakın ha olmaz deme
Her şeyler Bir’le başlar, bir çiçekle yaz olur.
“Ol” demesi yeterli, eğer Rabbim isterse
Temmuz ayında bile, sular donar buz olur.

ŞEREF ONDAN

Ashâb-ı kiram gibi, yahut gaybî olarak
O’nu görmüşse bir göz, onunla şereflenir.
Bedir, Uhut ve Hendek, Nur dağı, Sevr mağrası
O’nu taşıyan her iz, onunla şereflenir.

ÖZ GEREK BANA

Tefekkürle şu âleme bakınca
Kudreti görecek göz gerek bana.
Duymayanlar duysun diye gür sesle
Hakkı haykıracak söz gerek bana.

PERVÂNE
(3 harf ile 5 nokta) (*)

Ey gülün aşkıyla inleyen bülbül!
Aşkı pervâneden öğrenmek gerek.
Onu üç harf, beş noktadır sananlar