Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

KIŞ GÜNEŞİ

Işığı var, ısısı yok ısıtmaz
Sıcak sanma, kış güneşi aldatır.
Bir ânını tutmaz, diğer bir ânı
Sakın kanma, kış güneşi aldatır.

KEŞKE BİLSE

Ağzı olan, uluorta konuşur
Âdap bilmez, erkân bilmez, söz bilmez.
Eğer onu, bir ehline sorsanız
Hedef bilmez, nişan bilmez, gez bilmez.

KENDİNİ ONDA BULMAK

Sevmek güzel birine, âşık olmak değildir
Beklenmedik bir anda, onda kendini bulmak.
Dünden beri bu böyle, sevginin ölçüsü bu
Suçu varsa örtmede, hem kör hem sağır olmak.

KERBELÂ’YA AĞIT

Âlimler diyârı, Bağdat yanıyor
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.
Onca Hüseyinler dâr’ın katında
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.

KERBELÂ'YA AĞIT

Âlimler diyârı, Bağdat yanıyor
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.
Onca Hüseyinler dâr’ın katında
Her günüm aşûre, her yer Kerbelâ.

AŞK-I NÂLÂN

Kavrulsun ciğerlerim, Ebu Bekir misâli
Ey Allah’ın habîbi, aşkın beni nâlân etsin!
İçime düşsün cemre, hem yaksın hem kavursun
Mahrum etme garibi, aşkın beni nâlân etsin.

ANNE

Tada tada anladım ki
Şefkât dolu özün anne.
Her an yüklü bulut gibi
Yaş doludur gözün anne.

ÂLÎ MUHAMMED (SAV)

Allah’ın izniyle iki cihanda
Eyle bize himmet, âli Muhammed.
Kur’an’ın övdüğü, en son elçisin
Âlemlere rahmet, âli Muhammed.

ACININ MERKEZ ÜSSÜ
SOMA’YA AĞIT
-kara elmas şehitlerine-

O bembeyaz dişiniz gözünüzde akınız
Sözünüz kara elmas alnınızsa ak ve pak.

BARIŞTAN YANA

Dünyanın yeniden îmârı için
Akıllar yorulsun barıştan yana.
Bir daha akmasın kan ve gözyaşı
Bir dünya kurulsun barıştan yana.