Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ÇABUK GEL CÂNAN!

Var olan canlıya, ab-ı hayat ol
Sular eskimeden, göl yorulmadan.
Güzel oyna rolün, zaman tez geçer
Beden eskimeden, kol yorulmadan.

CAN CANA

Aşk bu işte, Kerem/Aslı misâli
O tutuşa, âşık yana, can cana.
Kâinatta, zî-rûh denen ne varsa
Canım sana, her şey sana, can cana.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ –VI-

Sakın ha geçti deme, ikinci baharında
Aşkı sende solursun, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Nefis bir rayihayla, yaydığın o kokunu
Itırdan mı alırsın, çeşm-i şehlâ bakışlım?

CEHÂLET

İnsanı kaşındırsa, kanın emip dursa da
Bit de/pire de bir şey, câhil ise hiç bir şey.
O idrar yolu ile, dışarı atılsa da
Elbet üre de bir şey, câhil ise hiç bir şey.

DAĞLAR

Yüz verme zâlimlere, sen sîneni açarak
Şakîlere ne olur, konaklık etme dağlar!
Senin fıtratına ters, yiyip, içip eğlenen
Sâkîlere ne olur, konaklık etme dağlar!

HAKK’A GELİN!
(nasihat)

Günler yıllara dönüştü, koca ömür geldi, geçti
Şuursuzca dolaşmayın, gelin dostlar Hakk’a gelin!
Çok zor îmânı korumak, harâmiler pek çoğaldı

GÖZLERİNDE BİR AN…

Sırılsıklam oldum senin aşkınla
Gönül deryasına dalmaya geldim.
Kovsan dahi senden uzak duramam
Tekrar o kapıyı çalmaya geldim.

HANGİSİ ÖNCE
(Bizi 1400 yıl önceye götürüyorsun diyenlere…)

Düşünmeden konuşma, hangisi daha önce
Çıplaklık taş devrinde, tesettür Ortaçağ’da.
Tarihe dön de bir bak, kimler daha gerici?

HAYAT NE Kİ?

Yaşadığım yeni hayat
Alev ile köz arası.
Bunun adı devr-i fetret
Sukut ile söz arası.

GÖNÜL ve KIRILGANLIK

Öyle mütevâzi ki, sevdiğini görünce
Yolluk gibi önüne, en çok serilen de o.
Âşık ile mâşûkun, yolu oradan geçer
Birbirini görünce, en çok vurulan da o.