Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ÜÇ İNSANDAN BİRİ OL

Hasene-i câriyye, evlat, kitap bırak da
Ölünce de yaşayan, üç kişiden biri ol.
Yelkenleri indirme, hafif zor karşısında
Ölmeden ölme sakın, yaşa, yaşat, diri ol.

AŞK -I-

Aşk sancısı öyle zor ki
Büker derinden derinden.
Gerçek âşık göz yaşını
Döker derinden derinden.

GÜZEL ÜLKEM

Değişmeli artık şâri
Adım atmak yoktur geri
Kırmak gerek bu çemberi
Üç tarafın denizlerle

SEVDÂ KERVANI

Al da götür beni, n’olur iline
Sevdâ kervanında yükün olayım.
Aramızda karlı dağlar olsa da
Yakından da daha, yakın olayım.

NEFİSLE HESAPLAŞMA

İsyâna çağırır, dâima fâsık
Beri gel kör nefsin, beri gel artık.
Kıyı da, köşe de, dolaşma yazık
Öze dön kör nefsim, öze dön artık.

SEVGİ

Dün nasıl değerliyse, bugün/yarında öyle
Her türlü kötülüğün, panzehiri sevgidir.
Hem denizde/karada, kim yaşarsa yaşasın
Sürüngenin/sülüğün, panzehiri sevgidir.

SEVGİ İLE AŞKIN FARKI

Farkı fark etmek için, elbet yaşamak gerek
Aşk vuslatla son bulur, sevgi devreye girer.
Aşk köpürür ve coşar, bunlar sevgiden uzak
Aşkın ömrü kısadır, sevgiyse uzun sürer.

SEVGİ İNANÇ İŞİDİR

Baharı müjdeler o, sakın ha olmaz deme
Her şeyler Bir’le başlar, bir çiçekle yaz olur.
“Ol” demesi yeterli, eğer Rabbim isterse
Temmuz ayında bile, sular donar buz olur.

SEVDÂ GÖZDE GİZLİDİR

Bir kişinin kimliği, dilinin altındadır
Söz insanda değil de, insan sözde gizlidir.
Birden bire nükseder, kızarır dışa yansır
İman kalpte olsa da, hayâ yüzde gizlidir.

ŞEREF ONDAN

Ashâb-ı kiram gibi, yahut gaybî olarak
O’nu görmüşse bir göz, onunla şereflenir.
Bedir, Uhut ve Hendek, Nur dağı, Sevr mağrası
O’nu taşıyan her iz, onunla şereflenir.