Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AŞK ve İMAN

Doğru olsun yüklediğin her bilgi
Çocukları, boş şeylerle eğitme.
Yeter artık; -“uyu uyu” diyerek
Gençliğimi, stadyumda uyutma.

BAĞIMSIZLIĞIN ÜÇ SEMBOLÜ

Kimliğimi, belirleyen üç değer
Biri ezan, biri bayrak, bir de marş.
Üçünü de, candan öte severim
Biri ezan, biri bayrak, bir de marş.

BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNE

Katlanırım hepsine, başa gelen ne varsa
Yeter ki senden gelsin, başım, gözüm üstüne.
Çekerim ben sîneme, her an beni yorsa da
Yeter ki gönlün olsun, başım, gözüm üstüne.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ BAKIŞLIM -X-

“Canım” dediğin anda, içime cemre düşer
Aşkın ile yakarsın, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Nedeni sizce mâlum, her fırsatta kalbime
Ilık ılık akarsın, çeşm-i şehlâ bakışlım.

İHTİYÂRIN HÂLİ

Yaşım ilerledi tâkatten düştüm
Dizde fer kalmadı gezemez oldum.
Parmak arasında ceviz kırarken
Bir pireyi dahi ezemez oldum.

ÖLÜLER DİRİDE
DİRİLMETEDİR...

Zerreden kürreye olan ne varsa
Kudreti her yerde görülmektedir.
Mal, makam, mevkiyle, amelle değil

VAY HALLERİNE

Şu yaşlı dünyanın dört bir yanında
Zûlüm yapanların vay hallerine.
Bizzat eli ile yaptığı puta
Dönüp tapanların vay hallerine.

CANIM MEHMET’İM

Tüm Mehmetçiklere

Süreyya’ya yazsam az gelir adın
Mehmet’im, askerim, kınalı kuzum.

BARIŞLA BARIŞALIM

Barış gelsin ülkeme, yetmez mi dökülen kan?
O ana kuzuları, gonca iken solmasın.!
Kürt/Türk, Çerkez/Çeçen..., bir arada yaşasın
Ne ovada/şehirde, dağda terör olmasın.!

O ve BEN (1)

Bile bile sen hayâle
Gel sarılma gönül boşa.
Nefse uyup el âleme
Gel yerilme gönül boşa.