Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

BİR DERİ BİR KEMİK

Afrika insanına ithaf

Atmış yıldan beri, kuraklık yaşar
Çölden, fırtınadan, yılmış çocuklar.

AŞK ve İMAN

Doğru olsun yüklediğin her bilgi
Çocukları, boş şeylerle eğitme.
Yeter artık; -“uyu uyu” diyerek
Gençliğimi, stadyumda uyutma.

BAĞIMSIZLIĞIN ÜÇ SEMBOLÜ

Kimliğimi, belirleyen üç değer
Biri ezan, biri bayrak, bir de marş.
Üçünü de, candan öte severim
Biri ezan, biri bayrak, bir de marş.

BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNE

Katlanırım hepsine, başa gelen ne varsa
Yeter ki senden gelsin, başım, gözüm üstüne.
Çekerim ben sîneme, her an beni yorsa da
Yeter ki gönlün olsun, başım, gözüm üstüne.

YÂ İLÂHİ!

Yaratılış sebebini
Bilenlerden eyle bizi.
Huşû ile ol namazı
Kılanlardan eyle bizi.

VAKIFLARIN ÖNEMİ

Vakıf.......: Alıkoyma, hapsetme, durdurma.
Vâkıf.......: Vakıf yapan.
Mevkûf...: Vakfedilen şey
Nâzır.......: Vakfı denetleyen, kontrol eden

YETER BANA

Meltem gibi okşayan
Sözlerin yeter bana.
Ayrıca hüzün verme
Nazların yeter bana.

ZEVK UÇAR UTANÇ KALIR

Orada geçer akçe, îman, amel, güzel huy
Göç zamanı yaklaştı, hazırlık yapın n’olur.
Cüz-i irâde böyle, duymadıysan bunu duy
Ne ararsa bir insan, sonunda onu bulur.

ZÂLİM DEVLET

Yeter ki birlik olsun, mâzisi olmasa da
Dünsüz devlet yaşarda, zâlim devlet yaşamaz.
Halkı perişan olsa, yiyecek bulamasa
Unsuz devlet yaşarda, zâlim devlet yaşamaz.

GÜL/KIZ

Gül toplarken bir kız gördüm
Kız diyor ki, ben güzelim.
Gül diyor ki, ben güzelim.
Gül sepeti, gül kolunda