Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

TÖVBE-İ NASUH -II-

Günah yükü ile geldim kapına
Tövbe-i nasuhla, tövbe yâ Rabbi!
Haddi bulûğumdan bu güne kadar
Tövbe-i nasuhla, tövbe yâ Rabbi!

TURNALAR

O güzelim sesle, koro hâlinde
Ötmeniz dertten mi, niçin turnalar?
V şeklini alıp, kanat çırparak
Bizim ile doğru, uçun turnalar.

ÜÇ TUZAK (*)

Atalar sözlerini, ne de güzel söylemiş
Uzak durmak gerekli, cıncık, kancık, boncuktan.
İnsanda nâmus/hayâ, İzzet/vakar bırakmaz
Uzak durmak gerekli, cıncık, kancık, boncuktan.

SÖZ İZİ

Nasıl oldu da oldu, çaktırmadan gizlice
Bakan nasıl baktı ki, “yüzünde göz izi var.”
Canını sıkkın gördüm, gülüm benden habersiz
Bir şey diyen mi oldu, yüzünde söz izi var?

SÖZ ÖĞRETMENİM.
.
Bir elde tebeşir bir elde silgi
Bizi biz eyleyen siz öğretmenim.
Al kalemi ele batır hokkana
Kalbimin içine yaz öğretmenim.

VAKIFLARIN ÖNEMİ

Vakıf.......: Alıkoyma, hapsetme, durdurma.
Vâkıf.......: Vakıf yapan.
Mevkûf...: Vakfedilen şey
Nâzır.......: Vakfı denetleyen, kontrol eden

YETER BANA

Meltem gibi okşayan
Sözlerin yeter bana.
Ayrıca hüzün verme
Nazların yeter bana.

ZÂLİM DEVLET

Yeter ki birlik olsun, mâzisi olmasa da
Dünsüz devlet yaşarda, zâlim devlet yaşamaz.
Halkı perişan olsa, yiyecek bulamasa
Unsuz devlet yaşarda, zâlim devlet yaşamaz.

YÂ İLÂHİ!

Yaratılış sebebini
Bilenlerden eyle bizi.
Huşû ile ol namazı
Kılanlardan eyle bizi.

ZEVK UÇAR UTANÇ KALIR

Orada geçer akçe, îman, amel, güzel huy
Göç zamanı yaklaştı, hazırlık yapın n’olur.
Cüz-i irâde böyle, duymadıysan bunu duy
Ne ararsa bir insan, sonunda onu bulur.