Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

CANDAN EDERLER

Gereksiz şeylere çok kulak asma
Dedikodu edip, yârdan ederler.
Esrârengiz şeyler kalpte gömülü
Sonra açıklatıp, sırdan ederler.

CÂNÂN GEREK

Pîr-i fâni olsam takatten düşsem
Ayağım da sürçse Cânân’sız olmaz.
Alnım kırış kırış, belim bükülse
Bastonla yürüsem Cânân’sız olmaz.

CEYHAN GÖZLÜM

O sürmeli gözlerle, beni gördüğü anda
Bulgur gibi kaynayan, Ceyhan gözlüm nerdesin?
Gece, gündüz durmadan, aşkın kor aleviyle
Beni her an dağlayan, nâlân gözlüm nerdesin?

AŞKA ÂŞIK

Aradığı aşkı yolun sonunda
Gerçek âşık, gerçek aşkı bulmalı.
Kendisinden geçip tüm benliğiyle
Gerçek âşık, gerçek aşkla dolmalı

BEN SENİ

Aşka âşık; şu gönlümün içine
Silinmez harflerle, yazam ben seni.
Mermere oyulmuş ol yazı gibi
Kalbimin içine, kazam ben seni.

ESİR SEVGİ

Beni içten vurdu bir tek bakışı
O'nun güzelliği gözünde saklı.
Çılgınca sevse de çok ağırbaşlı
İffeti, edâsı nazında saklı.

BU NE HÂL

İyilikle kötülük, değişiyor bir anda
Kafa, kalp elde rehin, ayaklar bu vatanda...
*
YETER

MUHABBETULLAH

Bir kişinin öyle ki, sîmâsına baktıkça
Hakk’ı çağırıyorsa, yüzü muhabbetullah.
Bir nazarla o anda, kim ki irşat ederse
O kişinin her sözü, gözü muhabbetullah.

GÜZELLEME

Hem salınır hem de gider yoluna
Endam güzel, üslup güzel, naz güzel.
Konuştukça inci, mercan saçılır
Edâ güzel, sedâ güzel, söz güzel.

HIRA GÖZLERİN

İçinde sakladı ol mağ’ra gibi
Beni hap’seyledi, Hıra gözlerin.
Baktıkça sallıyor bir deprem gibi
Merkez üssü ise, kara gözlerin.