Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GÜZELLEME

Hem salınır hem de gider yoluna
Endam güzel, üslup güzel, naz güzel.
Konuştukça inci, mercan saçılır
Edâ güzel, sedâ güzel, söz güzel.

HIRA GÖZLERİN

İçinde sakladı ol mağ’ra gibi
Beni hap’seyledi, Hıra gözlerin.
Baktıkça sallıyor bir deprem gibi
Merkez üssü ise, kara gözlerin.

MUHABBETULLAH

Bir kişinin öyle ki, sîmâsına baktıkça
Hakk’ı çağırıyorsa, yüzü muhabbetullah.
Bir nazarla o anda, kim ki irşat ederse
O kişinin her sözü, gözü muhabbetullah.

VAKT-İ HAZAN

Özlediğim aşkı, hazan vaktinde
Karada ararken, denizde buldum.
Dili tatlı, şeker, nâzik mi nâzik?
Rûhumu mest eden, bir sözde buldum.

YAZMASAM OLMAZ

O sevgili dilberi, sînede barındıran
İl’e yazmazsam olmaz, şiirin âlâsını.
Bâd-i sabâ aşkıyla, bülbülü nâlân eden
Güle yazmazsam olmaz, şiirin âlâsını.

YÂ RABB! (3)

Düşürme bizleri elden ayağa
Îmansız, Kur’an’sız, yaşatma yâ Rabb!
Âzâ noksanlığı verme bizlere
Îmansız, Kur’an’sız, yaşatma yâ Rabb!

SOYLU DELİ

Uzun lafa gerek yok, yapılanlar ortada
Bil ki insan olarak, “biz hizmet delisiyiz.”
Kimsesize kimseyiz, garip, dul ve yetimin
Gözyaşını silerek, “biz hizmet delisiyiz.”

SOMUNCU BABA (*)
(Kayseri: 1325 – Darende:1413)

Kurmuş dergâhını sarp kayalara
Ruhları arıtır Somuncu Baba.
Feyiz saçar durur dünden bugüne

TÖVBE-İ NASUH -I-

Bütün âzâların kirli olsa da
Hulûs-i kalp ile yalvar Allah’a.
Affeder mi diye tereddüt etme
Hulûs-i kalp ile yalvar Allah’a.

TEVHİDE GEL TEVHİDE!

Âşıkların coştuğu, o ikinci fecirde
Sabahın seher vakti, tevhide gel tevhide!
Allah bir, Resul haktır, kâl-û belâdan beri
Sakın unutma akdi, tevhide gel tevhide!