Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

TÖVBE YÂ RABBİ!

Bilirim Settâr’sın, affı seversin
Olan günahıma, tövbe yâ Rabbi!
Güzel amelleri, bir/bir gönlümden
Silen günahıma, tövbe yâ Rabbi!

TEŞEKKÜRLER

En samîmi duygularla, özü candan bense size
Nasıl teşekkür eylesem, “gitme” diyen arkadaşlar.
Öyle mesajlar geldi ki, “vedâ çağrım” üzerine
Beni memnun eylediniz, sesim duyan arkadaşlar.

TEBESSÜM SADAKADIR -I-

Çekmek acı olsa da, aşk öyle bir iksir ki
O kendi denizine, dalanı mutlu kılar.
Tâ uzaktan bir selâm, hele yârden gelmişse!
Alan ile birlikte, salanı mutlu kılar.

SON MESAJ

“Ikra” ile başladı, Hıra’dan yükselen ses
Geldi ölümsüz mesaj, insanlara, çağlara.
O öyle bir mesaj ki, muhâtabı ins-ü cin
Geldi ölümsüz mesaj, insanlara, çağlara.

SON NEFES

Rahim denen o mekândan, ağıtla geldik dünyaya
Azrâil canı alırken, gülenlerden eyle bizi.
Emre itaat eyleyip, ta’dîl, erkân, huşû ile
Günde beş vakit namazın, kılanlardan eyle bizi.

ÜÇ ERK DÖRT KURUM

Devleti ayakta, tutan dört unsur
Adâlet, emniyet, sağlık, eğitim.
Biri eksik olsa, kör/topal olur
Adâlet, emniyet, sağlık, eğitim.

ÜÇ TEMEL UNSUR

Tâ Âdem’den bu yana, bunlar yapışık üçüz
İnsanı insan eden; akıl, îman ve hayâ.
Bu duygudan mahrumsa, neye yarar o kişi
İnsanı insan eden; akıl, îman ve hayâ.

UYU UYU YAT UYU

Çoluk/çocuk demeden, milletin evlâdını
Bizzat küfrü yayarak, yıllarca uyuttular.
“Mehmet; uyan, kalk, çalış”, diyecekleri yerde!
“Uyu uyu…” diyerek, yıllarca uyuttular.

ÜSTÜNLERİN HUKUKU

Hukukun üstünlüğü, gerçek hukuk işte bu
Câri olan hukuksa, ÜSTÜNLERİN HUKUKU…

23/02/'10

UYAN ARTIK!

Hükmedenle edilen, değişti birden bire
Bu devirde kadınlar, beylerini saymıyor.
Organlar arasında, denge, düzen kalmadı
Ağzımızdan çıkanı, kulağımız duymuyor.