Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ORTADOĞU YANIYOR

Kılığı/kalbi kara, zâlimden daha zâlim
IŞİD’in ateşiyle, Ortadoğu yanıyor.
Kan/barut, feryat/fiğan; savaşın çirkin yüzün
Sahneleri gördükçe yüreğimiz kanıyor.

PERVÂNE
(3 harf ile 5 nokta) (*)

Ey gülün aşkıyla inleyen bülbül!
Aşkı pervâneden öğrenmek gerek.
Onu üç harf, beş noktadır sananlar

O AN

Bende bir hâllar oldu, resmini gördüğüm an
Aklım ile birlikte, çeliverdin gönlümü.
Elinde mi beklerdi, kalbimin zembereği?
Kurulmuş saat gibi, çalıverdin gönlümü?

BİRDEN

Benim divâne gönlüm, dal beğenmez bir kuştu
Seni görünce birden, kalbime cemre düştü...

Hanifi KARA

AŞK PINARI

Bu aşka düşeli kör, sağır oldum
Söylenen sözleri duyamıyorum.
Kaç kere yeltendim söylesem diye
Sevdiğimi ona diyemiyorum.

SU DEĞİL

Hakîki tövbe ile, kömür demiri yüler
Kalpteki kiri/pası, silse gözyaşı siler…

OLMAZLAR OLUR OLUR

LEYLÂ MECNÛN’SUZ OLMAZ

Âşık olanlar için, “olmazsa olmaz” kural
Her Leylâ’ya bir Mecnûn, her Mecnûn’a bir Leylâ.
Kalplere Sultan gerek, olsa padişah, kral
Her Leylâ’ya bir Mecnûn, her Mecnûn’a bir Leylâ.

YALNIZLIK

İtilmiş/kakılmışlık, onların yazgısı mı?
Topluluklar içinde, yalnız yaşamak çok zor.
Öyle anlar olur ki, adam gibi adama
Yalnızken yalnızlık ne, yalnıza yalnızlık kor.

AŞKTA SINANMAK

Delik deşik oldum sevdâ okuyla
Aşka yenik düşmüş kumandanım ben.
Al benim gönlümü misâfir eyle
Bir garip yolcuyum, mihmandârım ben.

KÜFRETME MUM YAK

Deneyerek görelim, yoksa suç tarlada mı?
Tohumun en soylusun, kalbe ek de aydınlat.
Günahın kiri ile, kararmış gönülleri
Bir nazarla ne olur, bir kez bak da aydınlat.