Konuşuyorsun avazın çıktığı kadar.
Ettiğin söz,
Döktüğün dil boş.
Ağlamaklı oluyorsun bazen.
İnce sesin,
Deniz olsan da kudurup dursan.
Martı olup yüreğinden geçerim.
Zehir olup kadehimi doldursan,
Ab-ı hayat deyip seni içerim.
Her şey sathi, yapmacık ve sıradan.
Tamburun, kemanın, kanunun kesildi sesi.
Bu nefes ne İsa'nın, ne Musa'nın nefesi.
Kalmadı artık eski mutluluğun zerresi.
Yaşanırken hakikat ayetlere denk.
Hayat ne suçtur, ne de bazen öfke.
Hayat affetmektir her seferinde.
Affın karşılığı mutlak adalet olur.
İstisnası yoktur edeni bulur.
Özlem bir duygudur hayatın ilerisinde.
Çarpar yürek,
Hızlanır kan,
Titrer ayaklar,
Adını duyunca her seferinde.
Kırılmak sevginin muhkem emaresidir.
Sebepsiz inkisarın neyin nesidir.
Meylim ay'a, bir güzel muradım değil.
Neyleyim kıskanmanı suçu gönlümün değil.
Evrene fener olmuş etme hilal ile kendini kıyas.
Salaş bir yaşamın ortasındayım.
Tut elimden çek, hayata döndür.
Koyuverip gitmeye bırakma beni.
Al elimi, al kalbimi, al bedenimi
Salıvermişim hayatı kendi yolunda.
Güneşi getir uzun geceler sürerken
Ne aymaz bir haldir, güler acı çekerken.
Alıp yüreği sürer o yardan oraya
Malum; gök yanıyorken alevler yansır suya.
Ne imkansızdır aşk, ne mümkün ihtirasta.
Ne, çok şey kaldı anlatacak.
Ne, yaşanası bir anı.
Kadir kıymet adına anıların zamanı.
Yol verdik insanlığa.
Yok oluşa gidiyoruz.
Önce gözümden düştün...
Sonra yüreğimden.
Çocukken, tutamadığım bir kuştun anne.
Şefkati duymadım senden,
Merhamete ulaşmada yokuştun anne.
Akıl edip, kol kanat germek istedigimde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!