Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Hamza Mamaş

Akışına aldırma yıllların.
Sap, zamanla samana döner.
Kısmette olmak ise has bir dane
Başak olur yerin olursun dane.

Üzüm isen, şarap da şerbette sensin.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Çekip gitmeyi hüner mi sandın.
Demek sende nefsi arzuya kandın.
Bu dağın ardını Gülşen mi sandın?
Söyle kız söyle gittiğine değdi mi?

Uzaktan hoş gelir davulun sesi.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Ne sağ,
Ne solcusun.
Sanma ki sen sonuncusun.
Her şey sanma kendini…
Değirmende uncusun.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Ortalığı gül kokan bir sessiz bahar sardı.
Çok yeşil göz gördüm nurlusu sende vardı.
Ey umut!
Ey hayal!
Ey yeşil gözlü yar!
Yokluğun dehlizinde gönül seni aradı.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Camlar, çerçeveler, perdeler.
Geçmişe dair daha neler neler.
Hiçbir şey kalmamış sana baktığım yerde.
Vuslat...
Değilse dünyada, elbet mahşerde.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Sen eşimsin, yarım kalırım sensiz.
Yoksan, dunyada da,
Ukbada da kimsesizim kimsesiz.
Yer yüzü cennet olsa, ben yaşayamam ki sensiz.
Yine sen,
Yeniden sen,

Devamını Oku
Hamza Mamaş


Eşyalar var palas pandıras.
Eşyalar vardır nizami.
Mesela; at ile eğeri,
Sap ile keseri,
İbrik ile leğeni gibi eşli eşyalar.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

İnsanın ölümsüzü yoktur.
Haşa!
Olsa olsa ya Rab insan,
Ya insan Rab ola.
Ölümsüzlük mümkün değil.
Eğil ey sultan eğil.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Ela gözlerinde kayboldum
Ela gözlerine hapsoldum.
Hiçbir rengin önemi kalmaz bende.
Hayat şimdi; belki çıkamayız sabaha.
Sevelim, yarınlar için sevelim.
Ömür dediğin sevgiden ibaret değil mi ki nasılsa

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Efkârına mana veremiyorum.
Sana gam veren el değil mi?
Savrulmuş umuda ait ne varsa sende.
İnkisarına sebep diller değil mi.

Tavrını sarmış sükûtun seli,

Devamını Oku