Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Baliğun incesuni uy,
Sevmişum birisuni.
Kurban olayim sana,
Çatma bana gaşini.

Ay baliklar baliklar,

Sen Yusuf'un kuyusunda değildin belki,
Bense Züleyha'nın kafesinde değildim.
Amma aşkın ateşinde yandı gönlüm,
Elinde atan kalbim aşkın cehennneminin
Kızgın korlarının mağmalarında eridi.

Senden başka hiç kimseyi
Hiç kimseleri sevmedim.
Gözlerin cennet misâli
Yok, daha güzeli görmedim.

Bir kez daha gelsem tekrar

Her zaman aşk şiir yazdırmaz ciğerim.
Bu gece kulaklarımda,enkaz altında,
Donuyorum diye çığlıklarıyla ünleyen;
Masum,onlarca güzel insanımın sesi!
Yanıyoruz donan bedeninize korlar gibi!
Ev olsak,ailenize,çocuklarınıza yurt gibi!

Yapayla işim yok,
Yürekle benim işim.
Edebiyat,
Yapay insan toplama yeri değil ki
Ortak yaşanmışlıkların
Kaleme alındıgı,

Yâr döne döne döne,
Yâr geliyor önlerime.
Başında pembeli yazma
Oyaların dökmüş yüzüne.

Salınmış saç gerdanına,

Sürülmüştüm yüreğinden,
Yar gözlerin aydın olsun.
Bulandı bahtım karaya,
Yar yolların duman olsun.

Açmamışken gün erken,

Olaydım ben olaydım,
Yâr ömrün ben olaydım.
Ayaklarının değdiği
Topraklar ben olaydım.

Tükendim yâr derdine,

Sapladı gönlüme paslı kamayı,
Bilemedim sırtımdan vuranı.
Oluk gibi kanlar sızar bağrımdan,
Ne kara yazıymış yazgım yârim.

Açarlar el tutup marazlarımı,

Yâr dolunay geceler,
Yollarını gözlerim.
Gelesin diye güzelim,
Hep ismini seslerim,
Yâr gözlerin gözlerim.