Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Canımın en çok yandığı gün bu gündür!
Her gün onlarca kadının öldüğü gün bu gündür!
Senin armağan sandığın bu günde,
Kadının başına acınmadan,yakarsa ,haykırsa da
Zulmü reva görenin yüzünün güldüğü gün
Bu gündür! Biliyor musun?

Öyle şatafatlı yerleri
Hiç sevmedim ben
Ne yapayım Barcelona'da
Sokak cafelerini,
Meksika'da taco yemeyi.
Tutmuyor çay ocağında

Yavaşça sokuluverdi yanıma,
Dedi"abla günaydın merhaba"
Sımsıcacık mavi gözleri dikip bana,
Oturdu cafede küçüğüm yanıma.

Dedim,küçük hanımefendi,

Korkuyorum ve öylesine
Çok korkuyorum ki,
Hâlimi sakın sorma.
Beş yaşında çocuklar gibiyim,
Ne çok hüzün var içimde

Kalp kalbe yansıyışımız,
Hep aynıydı izdüşümümüz,
Yorma şu kalbi sana esir,
Aynada hep izlediğimiz,
Aşka uçan bakışlarımız.

Burada yeşil örtü yok
Kuş üzümüm,
Gelirsem çimlere koşup
İkimiz pikniğe gidelim mi?
Ben sana tarçınlı kurabiye yaparım,
Sen bergamotlu çay yaparsın

Adımlarını sayarım hep,
Yokluğunun sokaklarında.
Akşam üstü loş ışıklarda,
Caddelerde sesin var.

Sus pus olmuş yüreğim,

Ben seni
Kalbimin nabız atışları miktarınca seviyorum;
Üç yüz altmış beş gün az gelir
Nabzımın atış miktarına Kuş Üzümüm
Ve yirmi dört saat sevgim için ihanettir kutlamaya...
Kalbimin atışlarının sana sevisi nisabınca;

Lakaplarımı saysam bitmez:
Japon çekirgesi,
Merinos koyun,
Keçidir, keçi,
Ayağı yere basmaz, havalı,
Ukala,

Doğdu Ülker akı pak simasının üstüne;
Parıldıyor o gözleri simsiyah bir incidir.
Sandım yıldızların yüzünde raks edişidir;
Varlığımı uğruna aşk ile mahbup edişidir.

Sundu hayali bir nar şerbeti eliyle bana;