Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Kara kartallar uçuyor bak göğün yüzünde,
Yekpare iniyor şahane kanatları yeryüzüne.
Sen ey yâr yükselip kartallar gibi süzül şimdi,
Kartallar gibi yüksekten uçan ey nazlı dilberim.

Kargalar haset bakıyor harikulade duruşuna,

Ne acınası bir durum,derin yara..!
Bir tarafta yiyip içen,gülen insanlar,
Diğer tarafta daha dört,beş yaşında
Dilendirilen masum çocuklar!

Uçurumun kenarından düşüyorlar;

Fuzuli olmak ne haddim.
Tutî dillim,ahu dudum,kara dudum
Civan perçemi.
Saraydır kaşın karası aşk çiçeğim.
Varlığında yitir benliğin,
Gönlümün meliki şahı,

Yeter artık çek elllerini,
Masumların üzerinden,
Bitmez oldu vahşetin
Bitmez oldu katil israil!

Bebek kalmadı diyorsun ya

Ben en son gittiĝimiz yerde,
O kurşuni sisli bulutun altında vuruldum
Biliyor musun?
Bu kez kalkamadım yerimden zalim,
Bir daha vurulmam inan bana.

Seni gördüm bu gece rüyamda ilk defa,
Gamzelerinin içi gülüyordu koskocaman...
Ve özledim deyip,içini çekerek uzunca,
Bir kaç dakikalık da olsa uğrasana yanıma,
Telefon et,hatrımı sor diyordun düşümde bana.

Uzanırsa zavallıya zulmetin,
Sana uzanan iyilik kolum,
Sağ kolum olsa ne fayda,
Kurusun kanı damarda,
Taşımam omzumda
Kökünden keser atarım.

Gel seninle bir masal yaşayalım
Sen güneşi izle ben de seni.

Bakışlarımız birbirine çarpsın
Sen gökyüzünü izle ben de seni.

Çıkmadık candan ümit üzülmez yarim;
Sanma bu sevda yadımda kalacak yarım.
Ceylan bakışlı yârim üzme tatlı canını,
Belki de sonsuzlukta söylenecek yarim.

Yanağından süzülüp salınan çiğ tanesiyim;

Yüzüm kara ellerim is,
Üstüm toz kir içinde
Madenciyim ben.
Ciğerim tutulmuş vereme.
Kimsecikler üşümesin
Rahatça ısınsınlar diye.