Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Ben hâl'imden memnunum,
Hâl'im de benden.
Geçinip gidiyoruz,
Baĥtiyarız hâl'imizden.
Sormayınız ahvâlimizi,
Hâl'imizi âhâliden.

Aşam dedim şu dağları,
Dağlar dumandır oy oy,
Dağlar borandır yâr yâr,
Yol vermiyor kara kışlar
Aman hâlim yamandır.

Oy benim harabe gönlüm
Sen yine darda mısın?
Başında kara dumanlar
Şimdi yangınlarda mısın?

Sevdiğim el olmuş dediler;

Gece gündüze uyanmış değil mi?
Şafak baş ucunda bekçisi,
Bir anne kucağı sıcağında
İçin için bekliyor değil mi?

Yıldızlar eşlikçi değil mi?

Bisikletimin selesine tıklım basa,
Kadife kırmızı güllerimi serpiştirdim.
Tebessüm iliştirdim kenarına hanım abla,
Hayal Caddesi.Salkım Saçak Sümbül Sokağında.

Atların nal sesleri tıkır tıkır denize karşı,

Heybetiyle gürleyerek yalıyor dalgakıranları,
Pırıl pırıl uçuşuyor göğe doĝru kristalleri,
Yanağımdan süzülüp katreleri bir bir aşağı,
Ağlıyor asi mavinin gözleri durulmaz suları,
Ah duyulmaz sesi fezaya yükselse figanı!

Öyle güzel,öyle mükemmmel,
Öyle dolu dolu,neşeyle yaşanılası ki,
Çıkın artık kendinizi mahvettiğiniz
Olumsuz duygulardan.
Evet,madde her şeyi alır ama
Alamayacağı mutluluğun tümü bedava.

Herkese
Başını emme basma tulumba gibi sallar,
Evet dersen,
İnsanların yaptığı, yapacağı
Tüm yanlışların
Tamamını yaparsın.

Kopuyor içimde fırtına,
Savruluyorum rüzgarına.
Söylüyor yeniden adını
Yaşadığımız tüm anılar.

Bitmesin ne olur bir tanem

Yedi nokta yediyle sarsıldı bölge!
Dinmiyor zelzele altı nokta beş nokta ile
Depremler oluyor,yürek hanemizde,
Soluk alamıyoruz,tüm Türkiye.!
Can havliyle...Koşustuk yalın ayak deprem yerine,
Ölümün soğuk nefesini duyduk bedenimizde;