Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Sevemez hiç kimse bir kadın gibi,
Kadın,azar azar vermez sevginin degerini.
Ilgıt ılgıt sever kadın,bahar misali,
Dolaştırır sinesinde aşkın yelini.

Kopamaz gidemez kadın,asla vazgeçemez.

Hayatınızda
Acılarınızı
Mutluluklarınızı
Umutlarınızı
Aşklarınızı
Başarınızı

Bir gün olur aklına geldiğim vakit,
Bıraktığın o yerde olmayacağım.
Acıdan yüreğin tutuşup yandığı vakit,
Bu şehirde bekleyenin olmayacağım.

Açacaksın dertlerini dağa taşa,

Evrene mesaj yolluyorum
Sanırım ailemin,benim
Yaş günlerimde buluyorum
Kendimi acil serviste,
Sedyenin üzerinde,
Tam pastama gülümserken,

Sert eser dolanır üşütür rüzgar,
Yüreğimde konaklar kara kışlar.
Uçup gitti gökyüzümden kuşlar,
Bakmaz oldun yâr bakışlarıma,
Açtın başıma türlü olmaz işler.

Anneciğim,lütfen
Tutun kolumdan beni
Tam yol istikamet
Makasa götürün.
Ne zaman saftirik
Hallerin dibine dalıversem

Acaba nasılsın?
Yolumuz kesiştiği günden beri,
Neler oluyor hayatında?
Gereksiz yere gülmek istiyor musun mesela?
Karnın ağrıyana dek katılarak,ağız dolusu kahkahayla.
Yahut içini içinde tutabiliyor musun?

Bir çay içelim seninle,
Açık çay benim olsun.
Denizin mavi ışıltılı
O kıymetli gözlerin olsun.
Dalayım içinde sevgiyle,
Onca zaman ayrılığın

Cennet deselerdi bana;
Bir kız çocuğunun yüzündeki
Gülümseyiş,güzellik derdim.
O cennette akan ırmak deselerdi;
Gözlerinin merceğinde akan
Akarsular,nehirler,çağlayan derdim.

Öyle kolay olsaydı eğer
Gözlerinden vazgeçmek,
Sabaha dek unuturdum
Kalbimi paramparça ederek...