Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Mükemmel bir rivayet vardır
Eski zemandan ...
Derler ki rivayette,
"Şimdi yahudinin karısı düşünsün."
Kıssadan hisseyle
Sen mesajını algılara

Çekmediğim dert gam kalmadı,
Niye yüzüme gülmedin bir kez?
Vefasız yâr niçin sözün tutmadın?
Öldürdün beni sen yavaş yavaş.

Aldın ellerimden herşeyi bir bir,

Mükemmel biri değilim,
Herkes gibi hatalarımla ölümlüyüm
Ve bu demek değil ki
Sen de cımbızla gelip
Yanlışı yüzümü kızartmak için
Bana kullanacaksın.

Niçin çok mutlusun diyenlere,
İnsanları hayatımdan
Uzun zaman evvel çıkardım;
Geride kalan kendimle
Çok mutlu mesut yaşıyorum,
Yok başka izahı diyorum.

Ruhuyla müzikle
Hemhâl olanların
Yüreğinden ruhlara
Gülümseyen rengarenk
Kelebekler uçar;
Gamzelerde o meneviş

Kişisel gelişim
Ve motivasyon kitabı
Yazmayı aştık mirim.
Elbette biz de biliririz,
Toplumda zekalar yetmeyince
Şahsı yürek kokana

Kayıp gidiyorum şehrinden,
Okunsun bir cümlecik esamem.
Kılı kırk yaran düşüncelerimi,
Sardım vurulduğum yüreğine,
Gidiyorum hesapsız sorgusundan,
Çırpınan kalbimin direnişiyle...

Şakayla sevmeyi bilimem ki
Narencim,
Şakayla karışık seversem
Bu acayip şey neydi der,
Korkudan çekip gidersin.
Ben severken gözlerinde demlenir,

Vuruldun o gülüşünden
Masum bakışlım kıydılar sana.
Narindin gülün goncasından
Narin'im oy kıydılar sana!

Dayanmıyor ciğerim acına.

Kopacaksa kopsun kıyamet kopsun;
Katilini boğmuyorsa kimse senin!
Afaklar sarsılsın,çığlığınla yarılsın,
Titresin soluğunla arş-ı âlâ senin!

Kükresin alemler çektiğin âhla gürlesin,