Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Loş pencereme uzanmış bir gün ışığı,
Bir kuş cıvıltısı sessiz bahçemde.
İki tık tık ahşap kapımda beklenmeyen,
Kim ki böyle sabah erken?

Bu gülen gözler bana mı?

Bir dünya düşlüyorum,
Yemyeşil orman dolu.
Orda bütün insanlar
Tutmuşlar doğru yolu.

Bir dünya düşlüyorum,

Bulutlar arasından doğunca güneş,
Işıktan saçlarını taradı usul usul,
Döktü çatılara, bahçelere…

Mis gibi leylâk kokularını getirdi rüzgâr,
Uzatıp avucunu, serpti dört yana…

Kulaklarında yorgundu çığlıklar,
Bakışları
Buz kırığı
Yeşil ve soğuk.
Keskin kılıçlar gibi haykırışı
Yırtan gökleri.

Ateşiyle erirdi karları Erciyes'in,
Yalnız yurdumun değil, gururudur herkesin.
O engin ilhâmıyla doğmuştu eserleri,
Gönüllerde efsâne olmuş şâheserleri.

Kırın bileklerimi,
Dilime zincir vurun!
Tam ortaya, meydana
Bir darağacı kurun! ...

Kurşunladım alın yazımı, tam ortasından!

(Akrostiş)

Sevgili Dost Nâgehan Akay'a

Nasıl doğarsa güneş bulutlar arasından,
Aydınlatır gül yüzü, gönlümüze gün doğar.

Ağlatma beni...
Daha yaşanacak,
Sevilecek nice yıllar var.
Yapma,
Dinle ne olur beni...
At artık o zehri elinden!

(Çocuk Şiiri)

Dün parkta dolaşıyordum,
Çimenlerde koşuyordum.
Arkamda bir şirin köpek,
Koşup dağlar aşıyordum.

(Rahmetli oğlum Cüneyt'e...)

Peri kızlarıyla kovalamaca oynuyor belki,
Belki uzanmış bir ağaç dalına.
Kim bilir mutlu belki de,
Tek üzüntüsü biz.