Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Neden sustun söylesen yâr?
Dünya bana oluyor dar...
Ağlayamam, ederim ar,
Bu hallerden oldum bîzâr...

Senden değil, geçtim serden,

Süzüldü bir çocuğun gözünden gün ışığı,
Kim çözecek bu çetin, dolaşık sarmaşığı?
Bir meçhulden meçhule suların akışı mı?
Güneş mi aydınlatır, çocuğun bakışı mı?

Issız, kimsesiz, sessiz bir durak,
Dalmış gibi düşüncelere
Gecenin yorgun karanlığında.
Yanında solgun ışıklı, tahta bir direk,
Fersiz ışığı vurmuş kaldırımlara...
Silinmiş, gelip giden ayak izleri…

Bin gideriz, bin geliriz, kısır bir döngüdür bu,
Sonsuzluğa yelken açıp kayboluruz ufukta.
İçin için kavruluruz, öyle bir yangıdır bu,
Bir çocuğun parlarız biz, gözündeki ışıkta.

Bu sabah sana geleceğim,
Güneş ışığından
Kocaman
Bir günaydın vereceğim!
Sonra,
Açıp gönül penceremi,

Kalbimi koydum ortaya.
Birisi hiç görmedi, geçti.
Biri bastı, kırdı, paramparça.
Biri tanımaya çalıştı; kimin, ne diye?
Birisi ise aldı, bir daha vermedi.

(Çocuk Şiiri)

Bak üşümüş kardan adam,
Ona hazır benim odam.
Soba yansın çıtır çıtır,
Leblebimiz kıtır kıtır.

İsterdim yıllar boyunca kalbe nakış nakış dolsam,
Sevgiler açıp gönlünde, solmayan bir çiçek olsam.
Öyle derin kök salsam ki, açsam, hep açsam gönlümce,
Yaslanıp sıcak göğsüne, sevebilseydim ömrümce...

Bir muamma hayat bana, seçemedim yollarımı,

(Kıymetli Şair İlhan Geçer'e ithaf) (akrostiş)

İlkbahar çiçekleri açılmış sözlerinden,
Lezzet katmış sevgiye, gönlünün özlerinden.
Hâtırâ, hayâl, hüzün, sevgiyle harmanlanmış,
Aşkın yakan ateşi bağrına sarmalanmış,

İYİ İNSANLAR GRUBU...

İ nsanlar tanıdım, şair gönlüyle,
Y alnız şiir yazmaz, gönül alırlar.
İ pek kadar yumuşaktır ruhları...