Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Oturmuş notaların üstüne hüzün,
Dayamış başını keman yayına,
Ağlıyor usul usul
Gözleri yerde...

İleri gittikçe yay

SONBAHAR...

Sonbahar...
Sanmayın baharların sonu...
Atar üstünden sararmış tüm hüzünlerini...
Öyle yalın ve örtüsüz... İçi gibi...

Hercâi bir rüzgâr başından esmiş.
Kulakta çınlayan, o tatlı sesmiş,
Dağlarda kaybolan bir gül nefesmiş,
Yazık, geç anladım, sevdân hevesmiş...

Elimi tutardın bakıp gözüme,

Hüznün kararttığı mavi göklerde
Duyulan usul usul kanat sesleri,
Tutmuşlar titreyen gagalarıyla sımsıkı ay'ı,
Süzülüyorlar yavaş yavaş
Aydınlatmak için sanki dünyayı...

Mâzinin çeken esrârı sarınca teni,
Gizemli bir ses çağırır Peradan beni.
Ben düşerim, gönül düşer aşkla yollara,
Can ürperir, ruhum koşar şiir kollara.

Aynalardan gülümseyen âşinâ yüzler,

Özlemek yetmiyor ki, kollarınla sar beni,
Sar ki artık bu hasret kollarında son bulsun.
Çılgın bir âşık gibi yollarında bul beni,
Al da sakın bırakma, bırakma ne olursun...

Bu hasret kavuruyor nasıl da yüreğimi,

Hasret bugün yine düğümlendi bağrımda,
Alev alev yanan bir kor yüreğimi yakıyor.
En duygulu, en ateşli sevgiler var şarkımda,
Özlediğim hayâlin bana doğru akıyor...

Uzatınca elimi, sanki tutacak gibi,

Susuz bir kuyudan bakar gibi gözlerin,
Ne bir tepki, ne bir damla yaş, ne bir sevgi kıvılcımı…
Unutturmuş mâzi rüzgârının elleri, silmiş teker teker anıları zaman,
Hatırlıyor musun beni, soruyor musun zaman zaman?

Tozlu yollarda kaldı mı beraber attığımız adımlar?

Hüzün treninde bir çocuktum bu gece...
Gözlerimi kapatıp gezindim loş kompartmanlarda... Işıksız... Sessiz... Kapkara...
Gözlerini düşündüm, öyle aydınlattı ki birden,
Işığı gözlerimi kamaştırdı.

Gülüşünü düşündüm...

Gözleri buğulanmış, bacaklar çarpık,
Yalpalar sağa sola, elinde şişe...
Şaşılaşmış gözleri, kirpikler kırpık,
Sanki fal taşı gibi, şaşmış bu işe...

Teki görür görür ikili, dönmüyor dili,